I am Hellene - Katerina Moutsatsou

Μαρούλι: το αγαπημένο των Ρωμαίων αυτοκρατόρων!

Το ταπεινό μαρούλι που χρησιμοποιούμε ευρέως κυρίως σε σαλάτες έχει ιστορία που χάνεται μέσα στα βάθη του χρόνου. Δείτε πότε και που πρωτοχρησιμοποιήθηκε και κυρίως τι το κάνει τόσο σημαντικό για την καθημερινή μας διατροφή.

Το μαρούλι που σχεδόν καθημερινά κοσμεί την σαλάτα σας έχει ηλικία άνω των 5.000 ετών! Ναι, ναι καλά διαβάσατε καθώς πρόκειται για ένα από τα παλιότερα λαχανικά στην ιστορία της ανθρωπότητας και έχει συνδέσει το όνομά του με μια σειρά από γεγονότα που στο πέρασμα του χρόνου του έδωσαν ξεχωριστή θέση στο τραπέζι μας.

Το μαρούλι μέσα στους αιώνες

Αναφορές στο σημαντικό λαχανικό συναντάμε σε αιγυπτιακούς τάφους του 4.500 π.Χ. ενώ ιδιαίτερη μνεία στις θεραπευτικές του ιδιότητες γίνεται και στην αρχαία Ελλάδα.
Ωστόσο, ιδιαίτερη σημασία φαίνεται πως είχε το μαρούλι για τους Ρωμαίους. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το μαρούλι βρισκόταν στην κορυφή της διατροφικής πυραμίδας καθώς πιστευόταν πως είχε θεραπευτικές ιδιότητες.
Σε αρκετά γραπτά της εποχής αναφέρεται πως ο Αύγουστος Καίσαρας θεραπεύθηκε από μια σοβαρή ασθένεια χάρη στις θεραπευτικές ιδιότητες των φύλλων του μαρουλιού. Έκτοτε, το μαρούλι απέκτησε σχεδόν «μαγικές» ιδιότητες όχι μόνο για τους Ρωμαίους αλλά και για όλο τον κόσμο. Μια διάσημη ποικιλία μαρουλιού είναι η Ρομάνα προς τιμήν των Ρωμαίων «οπαδών» του μαρουλιού ενώ και η γνωστή «σαλάτα του Καίσαρα» με βασικό συστατικό το μαρούλι φαίνεται πως δεν πήρε τυχαία το όνομά της.
Το διάσημο λαχανικό λέγεται πως μεταφέρθηκε στην Αμερική από τον Χριστόφορο Κολόμβο ενώ ιδιαίτερα δημοφιλές είναι και στα βάθη της Κίνας, όπου θεωρείται κάτι σαν το δικό μας το τριφύλλι, συμβολίζει την καλή τύχη και το προσφέρουν για γούρι την Πρωτοχρονιά!

Πολύτιμα θρεπτικά συστατικά

Το μαρούλι είναι ένα λαχανικό με πληθώρα βιταμινών και θρεπτικών συστατικών. Είναι πλούσιο σε μαγγάνιο, κάλιο, χρώμιο, φυτικές ίνες και μέταλλα. Περιέχει σημαντικές ποσότητες καροτενοειδών ενώ πλούσια είναι και η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C και φυλλικό οξύ.

Πού ωφελεί;

Σχεδόν παντού! Έρευνες έχουν αποδείξει πως η συχνή κατανάλωση μαρουλιού ωφελεί την καρδιά και προστατεύει από εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια. Ρίχνει την πίεση σε φυσιολογικά επίπεδα, προστατεύει από καρδιαγγειακές παθήσεις, καταπολεμά τον καρκίνο του παχέος εντέρου.
Η πλούσια περιεκτικότητά του σε καροτονοειδή προλαμβάνει αρκετά είδη καρκίνων (π.χ. πνεύμονα, μαστού, δέρματος, τραχήλου και στομάχου), το μαγγάνιο δυναμώνει τα οστά, το χρώμιο μεταφέρει τη γλυκόζη από το αίμα στα κύτταρα, οι φυτικές του ίνες διευκολύνουν τις διαδικασίες πέψης των τροφών
Τέλος, δεν θα πρέπει να παραλείψουμε την χαμηλή θερμιδική του αξία, που το καθιστά ιδανική επιλογή για όσους κάνουν δίαιτα. Μια σαλάτα με μαρούλι και αγνό ελαιόλαδο αποτελεί ένα δυνατό ξεκίνημα για ένα ισορροπημένο και θερμιδικά χαμηλό γεύμα.
                                                                               Λιλή Καρακώστα
                                                                               Πηγή: click@life 

Wall Art: "Ω... νεότητα!" (βήμα - βήμα)

Η τρίτη μας εικαστική παρέμβαση έχει θέμα της τη νεότητα. 

Κοιτάζαμε μία ώρα περίπου διάφορες σκιές νέων... και τελικά επιλέχθηκε αυτή:

 

Έχει καταπληκτικά χρώματα, όντως! Εμείς όμως... άστε τα! Είχαμε λίγα χρώματα κι αυτά κουτσουρεμένα. Μας έλειπε... ποιο; Το... άσπρο! Το κίτρινο ήτανε στον πάτο... άρα ξεχάσαμε αμέσως το φούξια, το λαχανί, το ανοιχτό γαλάζιο, το ροδί... και λοιπά.

Δεύτερο πρόβλημα! Πάμε να κολλήσουμε τις χαρτοταινίες στον τοίχο για να γίνουν τα χρωματιστά τετράγωνα... καλά... έφευγε ο μισός τοίχος κι ο άλλος μισός θα έφευγε μόλις τις βγάζάμε. Βρε προσπαθήσαμε μαλακά, με ηρεμία.. μα ... τίποτε. Έτσι, τις παρατήσαμε και αποχαιρετίσαμε και την ιδέα των τετραγώνων. Αυτοί που έβαψαν τους τοίχους του σχολείου μας... μάλλον δεν είχαν ασταρώσει πριν το βάψιμο. Ακουμπάς με την πλάτη στον τοίχο και ... βγαίνουν κομμάτια.. Με το πρώτο σελοτέιπ, κολλητική ταινία, χαρτοταινία... πάρ' τον κάτω τον τοίχο.

Πάμε, λοιπόν... να δούμε τι έγινε.

Σύνδεση προτζέκτορα, προβολή, αντιγραφή με μολύβι και χρώμα. Γνωστή τεχνική από τους ποδηλάτες.

 Αφού τελειώσαμε με τις σκιές... άντε τώρα να διαλέξεις χρώματα. 

Είχαμε μόνο έτοιμο γαλάζιο (από κείνο που είχαμε γράψει τα γράμματα για τη μέρα της ποίησης), κόκκινο (κι αυτό σχετικά λίγο), 

ένα αηδία σκούρο πράσινο, ώχρα και σκούρο μπλε... Τελεία και παύλα. Αυτά.

Τα κοιτάζαμε λίγο απογοητευμένοι αλλά δεν μας πήγαινε να τ' αφήσουμε μισό.

Έτσι... βάλαμε την ώχρα (ελλείψει του κίτρινου) στο αγόρι, το κόκκινο στην κοπέλα δίπλα του, γαλάζιο στην αριστερή κοπέλα και φτιάξαμε με το γαλάζιο και το κόκκινο ένα μωβ για τη δεξιά κοπελίτσα (ολίγον σκοτωμένο... ελλείψει άσπρου)...

Το αποτέλεσμα δεν μας ενθουσίασε καθόλου.

Μας κόπηκαν, για την ακρίβεια, τα φτερά... και αφού κοιτάζαμε έτσι λίγο απογοητευμένοι

το υπέροχο κατασκεύασμά μας... είπαμε να του δώσουμε λίγο πνοή στο σχήμα

με καμπύλες... και το παρατήσαμε.

 

 Την άλλη μέρα το πρωί πήραμε κίτρινο και άσπρο από το χρωματοπωλείο και προσπαθήσαμε να βελτιώσουμε τα λάθη της προηγούμενης νύχτας. (Δουλέψαμε 7 με 11 η αλήθεια είναι)... Ε... λοιπόν, ταίριαζε το "της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά"...

Δεν μας άρεσε τίποτε... (εκτός από τις σκιές δηλαδή... που ούτως ή άλλως ήταν ξεπατικωσούρα)...

Αρχίσαμε πάλι τις προσπάθειες βελτίωσης.

Άντε να βάλουμε κι ένα περίγραμμα (σε άλλο χρώμα από τα μέσα)... έλα όμως που πάλι το κίτρινο δεν ήταν αρκετό (γιατί - porca miseria mia - είμασταν ταπί και ψύχραιμοι και πήραμε μικρό κουτάκι κίτρινου).... κι έτσι το λαχανί μας ... βγήκε ζουζουνί... Τέλος πάντων περνάμε μία ρίγα ζουζουνί γύρω γύρω...

 Μετά μπορντώ (δηλαδή μαύρο και κόκκινο λίγο... ό,τι είχε μείνει στον πάτο του κουτιού)

 Μετά μία ρίγα λευκή, λίγο σκούρο χρώμα τοίχου (από τα "σβησίματα" του κορμού στο δέντρο της γνώσης) και από πάνω τα γραμματάκια με τους στίχους του αγαπημένου Ελύτη (εκεί άρχισε κάπως να μου αρέσει το θέμα)...

 Τα γράμματα γράφτηκαν σε τρελό πανικό (λόγω έλλειψης χρόνου)... αλλά έπρεπε να τελειώσει κάπως το έργο, γιατί μετά θα ερχόντουσαν όλοι τη Δευτέρα του Πάσχα και θα το έβλεπαν μισοτελειωμένο... Έτσι, τσάτρα - πάτρα πλακώθηκαν τα γράμματα με γρήγορες βουρτσιές (όχι πινελιές ακριβώς) και  έγινε αυτό που βλέπετε.

 Εντάξει... σίγουρα απέχει πολύ από τη φωτογραφία που επιλέξαμε από το διαδίκτυο...

... αλλά έχει τη δική μας πινελιά, όμως..

Ένα μεγάλο κομμάτι χρόνου (που συνήθως δεν το υπολογίζουμε σε αυτές τις δουλειές) 

απαιτεί το καθάρισμα του πατώματος, των πινέλων, της σκάλας... 

και το συγύρισμα του χώρου γενικά... (τακτοποίηση γραφείων κλπ)

Μας έφαγε σχεδόν όση ώρα κάναμε να ζωγραφίσουμε ένα έργο...

... το να φέρουμε τον χώρο στα ίσα του!

Για την άλλη φορά, λοιπόν, θα ζητάμε και εθελοντές... 

και για το καθάρισμα του χώρου...

Όσο κι αν φαίνεται λεπτομέρεια, δεν είναι!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα την Εύη, γιατί με φοβερή επιμέλεια καθάρισε 

κάτι πανδύσκολους καφετιούς λεκέδες 

στο πάτωμα του γραφείου των καθηγητών!!!

Καλησπέρα σε όλους!!!

Εδώ έχω κάποιες προτάσεις για αυτό που πρόκειται να γραφτεί δίπλα "στους ποδηλάτες" του σχολείου μας. 

“A bicycle ride is a flight from sadness.” By James E. Starrs

Η ζωή είναι σαν να κάνεις ποδήλατο, για να κρατήσεις την ισορροπία σου πρέπει να συνεχίσεις να κινείσαι.
Albert Einstein.

Η μελαγχολία δεν είναι συμβατή με το ποδήλατο. James E. Starrs.

Προχώρα!  Το πού θα φτάσεις… εξαρτάται μονάχα από εσένα. Και έχεις την ικανότητα να φτάσεις πολύ πιο μακριά απ’ όσο ελπίζεις!!!

Δικό μου…

Το να κυνηγώ ρεκόρ δεν με κρατάει στο ποδήλατο. Η ευτυχία το κάνει.
Lance Armstrong.

Εύχομαι, επίσης, σε όλους τους μαθητές "ποδηλατούν χαρούμενοι στη ζωή τους και  τα σκασμένα λάστιχα κάποιες φορές να είναι μία μηδαμινή δυσκολία που απλά διορθώνεται..."

Wall art ποδηλάτες (βήμα βήμα)

Στα παιδιά αρέσουν πολύ τα ποδήλατα.
Έτσι, όταν κοιτάζαμε τις φωτογραφίες για να διαλέξουμε θέματα για τους τοίχους...
...όλο τα ποδήλατα επιλέγανε!

Τελικά, επικράτησε μία φωτογραφία με σκιές ποδηλατών 

(λόγω της ευκολίας του να βάψουμε με ένα χρώμα όλο το θέμα).

Το πρωτότυπό μας:

Μετά συνδέσαμε με προεκτάσεις (στο διάδρομο πουθενά δεν υπάρχει μπρίζα... εννοείται - τρέχαμε να βρούμε ρεύμα από την πιο κοντινή αίθουσα...)
τον προτζέκτορα για να προβάλει αυτή τη φωτογραφία στον τοίχο.

 Με τα μολύβια άρχισε η αντιγραφή του σχεδίου στον τοίχο.

 και με χαρτοταινίες έγινε το τετράγωνο περίγραμμα.

Στη συνέχεια...έπεσε ομαδική εργασία!!!

Στην άνω φωτο βλέπετε την καταπληκτική μας συσκότιση

με το χαρτί του μέτρου... Πάλι καλά, όμως... Κάτι έκανε... 

Ο ήλιος εκείνη τη μέρα ήταν πολύ δυνατός! 

Χωρίς αυτό δεν θα βλέπαμε τίποτε από το σχέδιο.

Κι ύστερα μπήκε το χρώμα: το πορτοκαλί που φτιάχνει τη διάθεση. 

Επιλέχθηκε ομόφωνα από όλους! 

 

 Μετά ήρθε η σειρά του μαύρου.
Όσοι είχαν χοντρά πινέλα έβαφαν στο κέντρο
αφήνοντας μία λευκή γραμμή γύρω γύρω από τον κάθε ποδηλάτη.
Εκεί θα δούλευαν τα λεπτά πινελάκια για τις λεπτομέρειες.

 

Τελείωσε σχετικά γρήγορα η δουλειά. Τι είναι τα πολλά χέρια, ε;

Όλοι δουλέψανε πολύ.

Μα πιο πολύ από όλους ένας.

Το πήρε πάνω του.

Δεν σταμάτησε ούτε λεπτό.

Του αφιερώνουμε λοιπόν το έργο!

 Τελευταία πινελιά το μαύρο περίγραμμα του τετραγώνου. 

Έγινε φυσικά, πριν βγουν οι χαρτοταινίες... οι οποίες για να βγουν μας έβγαλαν το λάδι! Μαζί τους έβγαινε και ο τοίχος... Μία ώρα κάναμε να τις βγάλουμε... τσικι τσικι...

Αυτά με τους ποδηλάτες.

Τώρα ψάχνουμε το ρητό ή τους στίχους με τους οποίους θα συνοδευτούν.

Όποιος έχει καμία καλή ιδέα... ας την πει!