Wednesday, March 7, 2012

Μικρή τρισδιάστατη βολτίτσα στην αρχαία Ρώμη

Το κολοσσαίο σε αναπαράσταση

Η αρχαία Ρώμη 3D στο Google Earth


Μιας και μπήκαμε στο κεφάλαιο της Ρώμης στην αρχαία Ιστορία
προτείνω να δείτε την ψηφιακή εκδοχή της στο Google Earth.
Αργεί λίγο να φορτώσει ίσως αλλά αξίζει τον κόπο.
Βάλτε το να φορτώνει και κάντε κάτι άλλο.
Μετά θα σας αποζημιώσει...
Μιλάμε για 5.000 κτίρια!
Καταλαβαίνετε τι δουλειά έχει πέσει...
 Η ψηφιακή αυτή περιήγηση έχει γίνει σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Columbia. 



Στίχοι του Ελύτη



Λίγη δρόσος ακόμα
από τον ποταμό
που λέγεται Οδυσσέας.

Το νέφος της επιστήμης

Συνεργασία πολλών ερευνητικών φορέων για ένα νέο μεγάλο υπολογιστικό δίκτυο στην Ευρώπη, με τη συμβολή του CERN.

«Νέφος της Επιστήμης» αποκαλείται το νέο σούπερ- φιλόδοξο έργο που ξεκίνησαν μερικά από τα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα της Ευρώπης, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται το CERN, σε συνεργασία με μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρίες πληροφορικής και τεχνολογίας. Ο κοινός στόχος τους είναι να δημιουργήσουν ένα νέο εργαλείο, στο πεδίο του «υπολογιστικού νέφους» (cloud computing), που θα τους επιτρέψει να έχουν πρόσβαση σε αυξημένη υπολογιστική ισχύ για την ανάλυση τεράστιων όγκων δεδομένων που προκύπτουν από τις επιστημονικές έρευνές τους.

Το πρόγραμμα, που έχει την πλήρη ονομασία «Το Νεφέλωμα της Έλικας - Το Νέφος της Επιστήμης», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, θα είναι διαθέσιμο σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς μετά από μία διετή πιλοτική φάση. Ήδη συμμετέχουν, πλην του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN), o Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA), το Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας (EMBL) και 13 εταιρίες (Atos, Cap Gemini, SAP, Logica, Orange, Telefonica, Thales κ.α.).

Το CERN είναι ο τόπος όπου δημιουργήθηκε ο Παγκόσμιος Ιστός στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, πάλι από την ανάγκη ύπαρξης ενός δικτύου ανταλλαγής δεδομένων και αύξησης της διαθέσιμης επεξεργαστικής ισχύος. Τώρα, η νέα πρωτοβουλία αποσκοπεί στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων του «νέφους», με τρόπο που να καθίσταται δυνατή η αποθήκευση, η επεξεργασία και το μοίρασμα των επιστημονικών δεδομένων, μέσα από συγκεντρωτικές και απομακρυσμένες υπολογιστικές δομές και όχι επί τόπου από τους ίδιους τους οργανισμούς και τις εταιρίες.

Και οι τρεις δημόσιοι ερευνητικοί φορείς (CERN, ESA, EMBL), ο καθένας στον τομέα του -φυσική, αστρονομία, βιολογία- δημιουργούν συνεχώς τεράστιους όγκους δεδομένων και χρειάζονται ολοένα μεγαλύτερους χώρους για αποθήκευση και επεξεργασία όλων αυτών των στοιχείων. Το CERN χάρη στις συγκρούσεις σωματιδίων στον επιταχυντή του, η ESA χάρη στα στοιχεία που μεταδίδουν οι δορυφόροι της και το EMBL χάρη στη μελέτη του γονιδιώματος διαφόρων οργανισμών, αποφάσισαν ότι η λύση είναι «η ισχύς εν τη ενώσει». Έτσι, θα προχωρήσουν από κοινού στη δημιουργία μιας ενιαίας υποδομής στο «υπολογιστικό νέφος», με τη βοήθεια και του ευρωπαϊκού ιδιωτικού τομέα, ο οποίος επίσης θα μπορεί να αξιοποιεί τη νέα πλατφόρμα.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ
Πηγή: 7ο ΓΕΛ Καλλιθέας

Tuesday, March 6, 2012

Η ΛΕΣΒΟΣ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ...



Αυτό το βιντεάκι το ανεβάζω για διάφορους λόγους:

πρώτον, ως συνέχεια του μικρού αφιερώματος στον μεγάλο μας ποιητή,

δεύτερον, διότι αναφερθήκαμε στις γιορτές και τα διάφορα που έγιναν
στα πλαίσια του έτους που ήταν αφιερωμένο στον Οδυσσέα Ελύτη
στην κουβέντα μας με την Ιουλίτα Ηλιοπούλου (και τα εγκαίνια της μόνιμης έκθεσης στο ελαιοτριβείο Βρανά είναι μία χαρακτηριστική τέτοια επετειακή εκδήλωση)

και τρίτον διότι αυτή η έκθεση θα μπορούσε να αποτελέσει αιτία για να επισκεφθούμε
το όμορφο νησί της Μυτιλήνης
(κι αν δεν πάμε ποτέ με το σχολείο, λόγω καταλήψεων και οικονομικής κρίσης, μπορείτε να το έχετε στο νου σας, για να πάτε ιδιωτικά όσοι θέλετε)...

Υ.Γ. Για την κουβέντα μας με την υπέροχη Ιουλίτα, θα ετοιμάσω ανάρτηση που θα ακολουθήσει, αλλά πρέπει να προετοιμαστώ κάπως, ώστε να μην μειώσω την ομιλήτρια.
Εμένα προσωπικά με καθήλωσε.

Ο τυφλός Χιώτης ψαράς!


Το ντοκιμαντέρ «Ο Τυφλός Ψαράς» 
του Στρατή Βογιατζή και της Θέκλας Μαλάμου, 
είναι το πρώτο ντοκιμαντέρ από τη σειρά των «Καθημερινών Ηρώων».    
 

Το είδα σήμερα στο ιστολόγιο της φίλης μου
της roadartist.
Σκέφτηκα, λοιπόν, να εγκαινιάσω μία νέα κατηγορία αναρτήσεων,
αυτήν που θα παρουσιάζει πρόσωπα που κάτι έχουν να πουν.
Πρόσωπα που έχουν τη δική τους προσωπική, σημαντική ιστορία δύναμης.
Μπορούμε να παρουσιάζουμε τόσο σύγχρονους ανθρώπους, όσο και παλαιότερους,
αρκεί να αξίζει κανείς να σκύψει πάνω στην ιστορία τους.
Ξεκινώ, λοιπόν, τώρα,
με αυτόν τον τυφλό ψαρά από το αγαπημένο μου νησί,
τη Χίο.
Διορίστηκα εκεί κι έζησα έναν υπέροχο χρόνο, με τους Χιώτες. Έχω την καλύτερη εικόνα γι΄ αυτούς! Δυναμικοί άνθρωποι, καρδιακοί, χαμογελαστοί... Κάθε μέρα μου έφερναν από τη γειτονιά καλούδια, λεμόνια, πορτοκάλια, πίτες, κυνήγια... Δεν ξέρω γιατί τους λένε "σφιχτοχέρηδες". Εγώ το αντίθετο είδα! Ανοίγανε όλοι τα σπίτια τους και μας καλούσαν. Μαθητές περνάγανε κάθε μέρα από το σπίτι μου, έτσι για να με χαιρετίσουν. Καλοσυνάτες φυσιογνωμίες, μια ζεστή αγκαλιά όλοι τους. Και δεν είναι μόνο αυτό! Είναι και φιλόσοφοι. Είναι άνθρωποι του πολιτισμού. Έχουν και γω δεν θυμάμαι πόσες θεατρικές ομάδες στο νησί. Η βιβλιοθήκη του Κοραή. Στο Ομήρειο πολιτιστικό κέντρο γίνονται εκδηλώσεις συνεχώς. Εκεί γνώρισα την κεραμική... Εκεί είδα συναδέλφους με οράματα. Εκεί μίλησα με ναυτικούς και τις γυναίκες τους. Θυμάμαι που κουβεντιάζαμε τις νύχτες στο μπαλκόνι μου κάτω απ' τ' άστρα... Ωραίοι άνθρωποι!
Γιατί τα λέω όλα αυτά;
Δεν μου κάνει καμία εντύπωση που αυτός ο γενναίος άνθρωπος,
ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΚΟΥΜΙΑΛΟΣ 
κατάγεται από κει.

Αντιγράφω από τη road την ιστορία του:
"O Γιάννης Κουκούμιαλος έχασε την όραση και το χέρι του, στην ηλικία των έντεκα χρόνων από εναπομείνασα νάρκη του πολέμου του 1940. Γεννημένος σ’ έναν ναυτικό τόπο, στην Λαγκάδα της Χίου, μυείται από μικρό παιδί στην τέχνη του ψαρέματος. Μετά από τον τραυματισμό και την ανάρρωσή του και έχοντας στο μυαλό του όποια γνώση του έχει τυπωθεί μέχρι αυτή την ηλικία γύρω απ’την ναυτοσύνη, συνεχίζει να βρίσκεται μέσα σε ψαροκάικα έχοντας όμως πλέον μια διαφορετική παράμετρο στη ζωή του, αυτή της επίκτητης αναπηρίας του.

Σε ηλικία είκοσι χρονών πηγαίνει σε σχολή τυφλών στην Αθήνα όπου και κάθεται για δύο χρόνια και ξαναεπιστρέφει στη Χίο γιατί δεν μπορεί να συνηθίσει τον αστικό τρόπο ζωής. Συμβιβασμένος πλέον με τις δυσκολίες που γεννώνται από την απώλεια της όρασής του και του χεριού του, συνεχίζει να ψαρεύει έχοντας πλάι του έναν δικό του άνθρωπο και συγγενή του, την Πλουμή, στην οποία και μεταδίδει όλες τις γνώσεις του ψαρέματος. Η στιγμή όμως που θα αρχίσει και μόνος του πλέον να ταξιδεύει και να ψαρεύει, δεν αργεί να έρθει. Με εικόνες πραγματικές, αυτές των παιδικών του χρόνων, με έναν κόσμο ταξινομημένο και οργανωμένο που κατασκευάζει στο μυαλό του, με τη διαίσθησή του και μια δύναμη θεική…όπως λέει και ο ίδιος, συνθέτει το χάρτη του και παρέα μ’ αυτόν ταξιδεύει τα τελευταία εβδομήντα χρόνια μες τη θάλασσα".

Εμένα μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση από το βίντεο, το σημείο που λέει:
"Δεν φοβάμαι... Δεν φοβάμαι τίποτε"...
Ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να λιμνάζει στη μιζέρια ενός διαμερίσματος, στην απομόνωση, στην αποχώρηση από τη ζωή... αν δεν ήταν μαχητής.
Αυτός, όμως, βγαίνει κι οργώνει με τη βάρκα του όλο το νησί.
Ψαρεύει. Επισκέπτεται τους φίλους του. Ζει σαν άνθρωπος.

Μάλιστα. Τυφλός και άτρομος.
Αυτά είναι...
Μαθήματα ζωής από τον κυρ-Γιάννη.

Monday, March 5, 2012

Οδυσσέας Ελύτης - ποιητικά αποσπάσματα



Πάλι Ελύτης,
με μουσικό χαλί Secret Garden.
Παλιά μεγάλη μουσική μου αγάπη.
Σε άλλη ανάρτηση, θα αναφερθώ εκτενώς σ' αυτό το αγαπημένο συγκρότημα.

Από τον Μικρό Ναυτίλο του Ελύτη



Συνεχίζοντας το μικρό αφιέρωμα στον μεγάλο μας ποιητή,
κάτι από τον "Μικρό Ναυτίλο".
Πόσο,μα πόσο τέλειο?!  Απίστευτος Καλλιτέχνης(με Κ κεφαλαίο) !
Εγώ προσωπικά ενθουσιάστηκα. Είναι τόσο ζωντανή η εικόνα που νομίζεις ότι θα ανοιγοκλείσουν τα βλέφαρα την ώρα που κοιτάς το μάτι!

Sunday, March 4, 2012

Πρώτο βραβείο καινοτομίας Imagine Cup σε δύο γειτονάκια μας!!!



Δυο νεαροί Έλληνες ερευνητές κέρδισαν φέτος το πρώτο βραβείο σε μια από τις οκτώ κατηγορίες του Imagine Cup, του μεγαλύτερου φοιτητικού διαγωνισμού καινοτομίας στον κόσμο, που διοργανώνει κάθε χρόνο η Microsoft, με μια εφαρμογή για υπολογιστή ή κινητό η οποία μπορεί να «παράγει» εξατομικευμένες ξεναγήσεις για τον χρήστη της, αντλώντας πληροφοριακό υλικό από το Διαδίκτυο, ανάλογα με τις απαιτήσεις του.

«Αλανιάρηδες», σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Μπαμπινιώτη, είναι «αυτοί που συχνάζουν στην αλάνα - αλήτες, αλητόπαιδα». Ουδέν αναληθέστερο στην περίπτωση του Βάγγου Πτερνέα και του Γιώργου Καρακατσιώτη.
Γιατί, οι φετινοί νικητές του πρώτου βραβείου στον παγκόσμιο φοιτητικό διαγωνισμό Imagine Cup της Microsoft μπορεί μεν να διάλεξαν αυτό το όνομα για την ομάδα τους, όμως το έκαναν θέλοντας να αποδώσουν με ένα παιχνίδι λέξεων τον προσήκοντα φόρο τιμής στον Άλαν Τούρινγκ (1912-1954), τον Βρετανό μαθηματικό που θεωρείται ο «πατέρας» της Επιστήμης Υπολογιστών.
Μάλιστα, πήγαν το λογοπαίγνιο ένα βήμα παραπέρα, βαφτίζοντας τη νικήτρια εφαρμογή τους Touring Machine («μηχανή για τουρίστες», όπως πράγματι είναι, αν και όχι αποκλειστικά, καθώς μπορεί να φιλοξενηθεί εκτός από «έξυπνο» κινητό, σε υπολογιστή, αλλά και σε συστήματα επαυξημένης πραγματικότητας, κυρίως για εκπαιδευτικούς σκοπούς...), παρότι η σωστή ορθογραφία του ονόματος του μακαρίτη ήταν Turing...
Όπως και να 'χει, οι δυο φοιτητές του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας (ο Βάγγος τελείωσε φέτος και συνεχίζει για μεταπτυχιακό, ενώ ο Γιώργος που τελείωσε πρόπερσι βρίσκεται στο μέσο της προσπάθειας για το διδακτορικό του, υπηρετώντας παράλληλα τη στρατωτική του θητεία) χρειάστηκε να αφιερώσουν ατέλειωτες ώρες στη δημιουργία και την ανάπτυξη της εφαρμογής τους.
Ο κόπος τους - ευτυχώς - έπιασε τόπο και τα ως τώρα αποτελέσματα δικαίωσαν με το παραπάνω τις προσπάθειες: πρώτη θέση το 2010 στον εθνικό διαγωνισμό του Imagine Cup για την Ελλάδα (στον τομέα σχεδίασης λογισμικού, αλλά ως ομάδα Megadodo), πρώτη θέση τον Ιούνιο στον εθνικό διαγωνισμό Νεανικής Καινοτομίας & Δημιουργικότητας «Best Practice Forum» και, βέβαια, πρώτη θέση στις 13 Ιουλίου στη Νέα Υόρκη, στον μεγάλο παγκόσμιο τελικό της ειδικής κατηγορίας Διαλειτουργικότητα (Interoperability Challenge) του Imagine Cup (περισσότερα για τις οκτώ κατηγορίες και τις ως τώρα ελληνικές επιτυχίες, στο σχετικό πλαίσιο, στο τέλος του κειμένου).

Μια μοναδική μηχανή...

Τι κάνει η «Μηχανή Τουριστικής Ξενάγησης» - για να αποδώσουμε κάπως ελεύθερα είναι αλήθεια, τον τίτλο της στα ελληνικά; Οι ίδιοι δηλώνουν ότι... «παράγει αυτόματα εξατομικευμένες ξεναγήσεις για εκθεσιακούς χώρους, αντλώντας πληροφοριακό υλικό από το Διαδίκτυο και προσαρμόζοντάς το βάσει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του εκάστοτε χρήστη.
Το σύστημα αποφεύγει την επανάληψη πληροφοριών, κάνοντας χρήση συγκρίσεων μεταξύ των εκθεμάτων που παρουσιάζονται και των εκθεμάτων που έχουν ήδη περιγραφεί, εξασφαλίζοντας μ' αυτό τον τρόπο την αίσθηση μιας 'ζωντανήςΆ ξενάγησης».
Ίσως η σημαντικότερη παράμετρος, πάνω στην οποία βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό και η νίκη τους, κρύβεται στις λέξεις «παράγει αυτόματα». Η εφαρμογή, μ' άλλα λόγια, δεν έχει κάποια συγκεκριμένα κείμενα καταχωρημένα σε μια μνήμη, τα οποία αναπαράγονται μηχανικά όταν χρειαστεί, αλλά αξιοποιεί ένα πλήθος από δεδομένα και πληροφορίες, από τις οποίες ανασύρει κάθε φορά τα στοιχεία που χρειάζεται για να συνθέσει μια περιγραφή - όχι αναγκαστικά την ίδια, κάθε φορά - προσαρμοσμένη στο χρήστη (με κριτήρια την ηλικία, τη θέση του μέσα στο χώρο με αξιοποίηση του ενσωματωμένου στα smartphones GPS, τα ενδιαφέροντά του, αλλά και το ιστορικό της περιήγησης ως εκείνη τη στιγμή), επιτρέποντάς του, επίσης, να υποβάλει ερωτήσεις στο σύστημα και να λάβει την ανάλογη απάντηση...
Όλα αυτά μπορεί να τα κάνει αξιοποιώντας τη σημαντικότατη ερευνητική δουλειά που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στην Ομάδα Επεξεργασίας Φυσικής Γλώσσας του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας από τον καθηγητή (μέντορα των «Αλανιάρηδων»), Ίωνα Ανδρουτσόπουλο, και τους συνεργάτες του.
Η έρευνα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία, με τη χρήση λογισμικού ανοικτού κώδικα, της μηχανής παραγωγής φυσικής γλώσσας NaturalOWL, που ήδη βρίσκει εφαρμογές σε διάφορα εγχειρήματα, «μιλώντας» στα ελληνικά, αλλά και σε άλλες γλώσσες.
Μάλιστα, ένα από αυτά, τον ρομποτικό ξεναγό Indigo είχαμε παρουσιάσει κι εμείς παλαιότερα από το TechnoΛογείν.

...και μια μεγάλη πρόκληση

Η «πρόκληση» για τους συμμετέχοντες στη νεόκοπη κατηγορία «Interoperability Challenge» είναι να συνδυάσουν, με το καλύτερο δυνατό τρόπο, το ανοικτό και δωρεάν λογισμικό με τις τεχνολογίες, τόσο της Microsoft, όσο και άλλων εταιριών, με στόχο να αναπτύξουν πρωτοποριακές εφαρμογές.
Στη συγκεκριμένη κατηγορία, οι προτάσεις - που περιλαμβάνουν περιγραφή του project, σχετικό video και τον κώδικα - κατατίθενται online. Αν και εντελώς «φρέσκια» η κατηγορία, κατατέθηκαν περισσότερες από 100 προτάσεις και ξεχώρισαν τρεις ομάδες, μεταξύ των οποίων οι «Αλανιάρηδες», που προκρίθηκαν στην τελική φάση, στους Παγκόσμιους Τελικούς της Νέας Υόρκης, για να παρουσιάσουν τις εφαρμογές τους και να αναδειχθεί ο νικητής.
«Πώς ήταν τα πράγματα στη Νέα Υόρκη, φοβηθήκατε;» τους ρώτησα. Και φοβόμασταν και δεν το πιστεύαμε ότι θα κερδίσουμε, γιατί οι άλλες δυο συμμετοχές από την Πολωνία (που κατέλαβε, τελικά, την 3η θέση) και τη Βραζιλία (που κατέλαβε τη 2η) ήταν πολύ σημαντικές, μου λένε.
«Στο νήμα κρίθηκε η νίκη!», επιμένει ο Βάγγος, που δεν παραλείπει να επισημάνει τόσο την εξαιρετική διοργάνωση από την πλευρά της Microsoft, όσο και τη συνεχή παρουσία δίπλα τους και τη συμπαράσταση του Δημήτρη Γκανάτσιου από τη Microsoft Ελλάδας.

Αφορμές και προβλήματα

Είπαμε πολλά στις δυο συναντήσεις (ξεχωριστές, καθώς την ημέρα που είχαμε ορίσει για γύρισμα, ο Γιώργος δεν πήρε «έξοδο» από τη μονάδα του, και χρειάστηκε να επανέλθουμε) με τα μέλη των «Αλανιάρηδων»...
Από το τι τους ώθησε να επιλέξουν το συγκεκριμένο θέμα (η επιθυμία τους να δημιουργήσουν μια πιο «ζωντανή» εμπειρία για κάθε επισκέπτη των μουσείων, στα οποία ήταν τακτικοί «πελάτες» και οι ίδιοι στα μικράτα τους, όντας παιδιά φιλολόγων) ως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με το Touring Machine (σοβαρότερο είναι η τροφοδοσία της εφαρμογής με «υλικό» για τους αρχαιολογικούς χώρους, το οποίο πρέπει να προέλθει από τους καθ' ύλην αρμόδιους αρχαιολόγους κι αυτό δεν είναι ό,τι πιο εύκολο...) κι από το πόσο ενδιαφέρον έχει προκαλέσει η εφαρμογή τους (τους πλησίασαν ήδη αρκετοί, τόσο από την πανεπιστημιακή κοινότητα, όσο και από εταιρίες) ως το τι πρόκειται να κάνουν οι ίδιοι, μόλις ολοκληρώσουν τις σπουδές τους (κι οι δυο σκοπεύουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με τον προγραμματισμό - ο Βάγγος επιμένει ότι θα φύγει στο εξωτερικό, ο Γιώργος λέει να μείνει).
Όμως, αυτό στο οποίο υπήρξε απόλυτη ομοφωνία από τους δυο, ήταν ότι σε τέτοιους δύσκολους καιρούς, τούτο το σπουδαίο βραβείο αποτελεί σημαντική επιβεβαίωση των ικανοτήτων των Ελλήνων φοιτητών, αποδεικνύοντας ότι δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους ξένους συναδέλφους τους, σ' ό,τι αφορά στο ερευνητικό τους έργο.
Προσυπογράφουμε, αλλά αναρωτιόμαστε: Αμφέβαλε, άραγε, ποτέ κανείς γι' αυτό;

Η ελληνική παρουσία στο Imagine Cup
Το Imagine Cup της Microsoft διοργανώνεται από το 2003 και αποτελεί τον κορυφαίο παγκόσμιο διαγωνισμό καινοτόμου τεχνολογίας για φοιτητές. Οι πρωτοποριακές εφαρμογές και λύσεις, που κατατέθηκαν από τους νέους επιστήμονες, στο πλαίσιο του φετινού 9ου Παγκόσμιου Διαγωνισμού, αντλούσαν - για τρίτη συνεχή χρονιά - έμπνευση από τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας (Millennium Development Goals), όπως έχουν καθοριστεί από τον ΟΗΕ.
Περισσότεροι από 350.000 φοιτητές παγκοσμίως κατέθεσαν τις εφαρμογές τους οι οποίες αξιολογήθηκαν, στο πλαίσιο πολύμηνης διαδικασίας, σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Τελικά, το εισιτήριο για τους Παγκόσμιους Τελικούς στη Νέα Υόρκη κέρδισαν περίπου 400 φοιτητές από 70 χώρες, που διαγωνίστηκαν σε πέντε κατηγορίες: Software Design (Σχεδιασμός Λογισμικού), Embedded Development, Game Design, Digital Media και Windows Phone 7.
Στο φετινό Imagine Cup προστέθηκαν για πρώτη φορά άλλες τέσσερις κατηγορίες - «προκλήσεις»: Interoperability Challenge, IT Challenge, Orchard Challenge και Windows 7 Touch Challenge, από τις οποίες η πρώτη αποδείχθηκε «χρυσή» για την ελληνική συμμετοχή.
Η βράβευση των «Αλανιάρηδων» δεν ήταν η πρώτη επιτυχία, όμως... Η σημαντική διάκρισή τους έρχεται να προστεθεί στις προηγούμενες ιδιαίτερα επιτυχημένες ελληνικές συμμετοχές στο Imagine Cup, όπου η χώρα μας, λαμβάνοντας μέρος ανελλιπώς από το 2004 ως σήμερα, κατέκτησε την 2η και 3η θέση παγκοσμίως στην κατηγορία «Σχεδιασμός Λογισμικού» με δυο ομάδες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οι οποίες υπέγραψαν τα projects "Sign2Talk" το 2005 και "SmartEyes" το 2004.
Στο φετινό διαγωνισμό, συμμετείχε μια άλλη ομάδα φοιτητών του ΑΠΘ με το ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης ψυχικού και σωματικού πόνου «Ηπιόνη», το οποίο απέσπασε εγκωμιαστικά σχόλια ακόμα κι από τον ίδιο τον διευθύνοντα σύμβουλο της Microsoft, Στιβ Μπάλμερ, που επισκέφθηκε το περίπτερό της, και έλαβε διάκριση στην κατηγορία «Software Design».
Όμως, τελικά, την πρώτη θέση στην κατηγορία αυτή κατέκτησε η ομάδα της Ιρλανδίας, η οποία παρουσίασε μία συσκευή που συνδέεται με το αυτοκίνητο και καταγράφει την επικίνδυνη οδική συμπεριφορά, καθώς και την κατάσταση των συνθηκών στο δρόμο, προκειμένου να παρέχει άμεση σχετική ενημέρωση στον οδηγό.
Πηγή: http://technologein.pathfinder.gr/touring-machine
Να σας πω και κάτι;
Αυτά τα δύο παιδιά είναι... ΑΙΓΑΛΙΩΤΕΣ
παιδιά συναδέλφων εκπαιδευτικών
(τον Γιώργο τον είχα μαθητή... όταν ήταν στην δευτέρα γυμνασίου
και... είναι απόφοιτος του Λυκείου μας!!!!)
και...
θα έρθουν να μιλήσουν με την ομάδα project Α14 
στο σχολείο μας!!!

Καλό ε;

Η ομάδα, λοιπόν, καλά θα κάνει να ετοιμάζει ερωτήσεις για τη συνέντευξη...

Ένα πολύ ωραίο βίντεο για την Ελλάδα


Saturday, March 3, 2012

Best Wedding Proposal Ever !!



Τι έκανε ο άνθρωπος...
... πρόταση και γάμο μαζί!!!!
Αυτό δεν υπάρχει...
Δείτε το.
Εγώ γέλασα πολύ...

Καβάφης - Περιμένοντας τους βαρβάρους


Ο Ελύτης μιλά για ΕΛΛΑΔΑ κι ΕΥΡΩΠΗ



Λέει ο ποιητής:
"Μια ζωήν ολόκληρη αγωνίστηκα γι' αυτό που λέμε "ελληνικότητα".
Και δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας τρόπος να βλέπεις και να αισθάνεσαι τα πράγματα...
είτε στην κλίμακα τη μεγάλη, είτε στην ταπεινή,
θέλω να πω, είτε σ' έναν Παρθενώνα είτε σ' ένα λυχνάρι.
Το παν είναι η ευγένεια, η ποιότητα
σε αντίθεση με το μέγεθος και την ποσότητα, που χαρακτηρίζουν τη δύση.
Γιατί εκεί βρίσκεται η διαφορά.

Οι Ευρωπαίοι αντλήσανε από τις ελληνικές αξίες για να φτάσουν στην Αναγέννηση. Αλλά η Αναγέννηση η δική τους είναι κάτι πολύ διαφορετικό
από αυτό που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει εμείς,
εάν δεν μας σταματούσε η τουρκοκρατία.
Το βλέπουμε αυτό στην ταπεινή κλίμακα, τη μόνη άλλωστε,
όπου μπορούσαμε ακόμα να εκδηλωνόμαστε.

Από την άποψη ότι μια εσωτερική αυλή νησιώτικου σπιτιού,
κατά την ταπεινή μου γνώμη,
ή ένας περίβολος μοναστηριού
είναι -σαν αντίληψη ενοώ- πολύ πιο κοντά στο πνεύμα
που έκανε τους Παρθενώνες και τις Θεομήτορες
παρά όλες οι κολόνες, οι μετόπες των Ευρωπαϊκών ανακτόρων.
Που σημαίνει ότι αν συνέχισε κάποιος
την αισθαντικότητα την ελληνική
και τη διατήρησε είναι αποκλειστικά  
ο λαϊκός μας πολιτισμός.
Μόνον που και αυτός στις ημέρες μας κινδυνεύει.

Οι αστοί (στην πλειοψηφία τους - βέβαια υπήρξαν κι εξαιρέσεις)
μιμήθηκαν τους Ευρωπαίους,
δηλαδή την παραποιημένη αίσθηση της ελληνικότητας.
Και στη συνέχεια οι ανερχόμενοι από το λαό μιμήθηκαν τους αστούς.
Έτσι, φτάσαμε σ' ένα σημείο που αναρωτιέται κανείς σε τι πια μπορεί να ωφελεί η απομόνωση, τι πάει να προστατέψει.
Και με κίνδυνο να φανώ αντιφατικός, οδηγούμαι στο άλλο άκρο:
λέω μήπως είναι σωφρονέστερο να μην αντιταχθούμε στο ρου της ιστορίας,
μήπως μια διαφορετική στρατηγική θα μας βοηθούσε να διατηρηθούμε
από έναν άλλο δρόμο. Ο ελληνισμός έδειξε ανέκαθεν μια καταπληκτική ικανότητα να αφομοιώνει, να προσαρμόζεται και να δραστηριοποιείται μέσα στα ξένα σύνολα.

 Έχουμε μια πλειάδα Ελλήνων που διακρίθηκαν την εποχή της διασποράς στα μεγάλα κέντρα του Εξωτερικού και στην Ευρώπη και στην Ανατολή.
 Και πότε αυτά; Την εποχή που η Ευρώπη ήταν στην ακμή της και τα κράτη ήταν ισχυρά και σκληρά....
 Σήμερα, όπως και να το κάνουμε, είναι γηρασμένα, είναι εξασθενημένα και θα έλεγα ότι έχουν ανάγκη από το σφρίγος νεοτέρων λαών.
Αυτό με κάνει λοιπόν να κατασιγάζω μέσα μου τον αισθηματία Έλληνα που κρύβω, και να σκέπτομαι ότι ίσως είναι πιο σωστό να μη φοβηθούμε τη σύγκριση και την άμιλλα, αλλά να προχωρήσουμε, φυσικά πάντοτε με την προοπτική να διατηρηθούμε στην ποιότητα, που σημαίνει στο πνεύμα.

Γι' αυτό επιμένω πολύ στο θέμα της παιδείας.

Χρειαζόμαστε παιδεία, σοβαρή, βαθιά
- όχι αυτήν την τεχνική που ξιπάζει στις ημέρες μας-
γιατί μόνον μ' αυτή θα μπορέσουμε
και να διατηρηθούμε και να πορευθούμε σ' έναν καινούργιο δρόμο
αλλά και να διατηρήσουμε
τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας μας".

Άξιον Εστί!



Ποίημα σταθμός.

Κρατώ λίγους στίχους
σαν ανθάκια στα χέρια μου

τα παιχνίδια του νερού στο ταβάνι (παιδική μου ανάμνηση)
η συνείδηση πάμφωτη σαν καλοκαίρι
ενός ίσκιου το πέρασμα στον τοίχο
κι ο κισσός άλτης των χειμώνων
της καμπάνας ο άνεμος ο χρυσεγέρτης
σαστισμένα φιλιά σαν πλήθος δέντρα
τα σπίτια που ακουμπούνε γλυκά κι αποκοιμούνται...

Χριστέ μου, τι δύναμη που έχει η ποίηση!

Το Μονόγραμμα, όπως το λέει η Ιουλίτα



Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου διαβάζει το Μονόγραμμα,
σε μία εκδήλωση που έγινε το καλοκαίρι που πέρασε,
στις 6 Αυγούστου, στη Σίκινο.
Στο πιάνο συνοδεύει ο Γιώργος Κουρουπός.

Σαν ΑΥΤΗΝ δεν μπορεί να το διαβάσει κανείς άλλος...

Friday, March 2, 2012

The Page Turner



Καλά...
μαγεία ο τυπάκος!
Απολαύστε τον!!!!
Για να γυρίσει μία σελίδα επιστράτευσε ...
...μπαλάκια, καλώδια, γκαζάκι, φωτιές, υγρά,
σεσουάρ, χάμστερ, ποτήρια, κολλητική ταινία...

Έχει δημιουργικό μυαλό, όμως;
Παραδέχεστε;
Μια φορά τα κατάφερε να γυρίσει σελίδα η εφημερίδα του...
Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα πέταγα τους πολιτικούς στην θάλασσα! :Ρ

Thursday, March 1, 2012

Το βίντεο που πρέπει να βλέπουμε κάθε μέρα



Νομίζω ότι όλοι μας πρέπει να σκεφτούμε
ποιες είναι οι προτεραιότητές μας...

Α.Π. μαθητής του 1ου Λυκείου Αιγάλεω