Η ιστορία της μουσικής - ωραίο βιντεάκι!

Η μικρή Ολλανδέζα παίζει Τσιτσάνη στο βιολί!

                                         

       Η Ολλανδή Emmy Storms θεωρείται μια απ' τις σημαντικότερες σολίστ του βιολιού σε παγκόσμιο επίπεδο. Γεννημένη στις 22 Δεκεμβρίου του 1988, ξεκίνησε μαθήματα από τα πέντε της χρόνια ενώ στα οκτώ φοιτούσε στο Royal School of Music της Χάγης. Από το 2005 άρχισε να διακρίνεται σε διαγωνισμούς της πατρίδας της και γρήγορα ήρθε η διεθνής αναγνώριση. Στο εκπληκτικό video που έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε, την απολαμβάνουμε επί σκηνής να ξετυλίγει, συνοδεία ορχήστρας, τα δεξιοτεχνικά της χαρίσματα στην περίφημη σύνθεση Tzigane του Maurice Ravel. 

         Μετά το φινάλε ακολουθεί θερμό χειροκρότημα και η Storms επιστρέφει στη σκηνή για να «κεράσει» τους θεατές με το καθιερωμένο encore. Συνήθως σε αυτά τα μέρη ο δεξιοτέχνης παίζει ή τα πιο δημοφιλή ή τα περισσότερο αγαπημένα του έργα, αυτά που αισθάνεται πιο «κοντά» και «βαθιά» στην ψυχή του. 

    Η Storms οπλίζει λοιπόν της «φαρέτρα» της και εξαπολύει τα βέλη της αποδίδοντας το περίφημο σόλο: 

Τα ωραία του Τσιτσάνη. 

Παρατηρώντας να μάχεται με τις δοξαριές της διαπιστώνουμε την πολυπλοκότητα και το μεγαλείο της συνθετικής τέχνης του πραγματικά σπουδαίου δημιουργού. Το εκκωφαντικό χειροκρότημα που ακολουθεί εκφράζει το θαυμασμό του κοινού για τη σολίστ αλλά και την ποιότητα της επιλογής της. 

Πηγή: ogdoo.gr

Υ.Γ. Τη συγκεκριμένη ανάρτηση την αφιερώνω 
στους δύο μεγαλύτερους λάτρεις του Τσιτσάνη που γνωρίζω: 
τον Γιώργο Κωνσταντινέα (μέγα τουμπελεκτζή) 

και τον Φώτη Πουλόπουλο (μπουζουκτζή - καραγκιοζοπαίκτη).

Edward Yudenich - ο επταετής μαέστρος!!!!

Αξέχαστοι, αγαπημένοι ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΙΟΙ!!!!

                                        Μόλις γύρισα από τη συναυλία των αγαπημένων μου Πάνου και Χάρη 

που έγινε στο θέατρο "Αλέξης Μινωτής" στο Αιγάλεω.
Σας αφιερώνω τις ανωτέρω "ανόητες αγάπες" που τις τραγουδάγαμε με μαθητές παλιότερα σε πολυήμερες και μονοήμερες εκδρομές στα πούλμαν, με τόση ένταση που βραχνιάζαμε.
Τις αφιερώνω και σε αυτούς. Ειδικά στο αγαπημένο μου Β4 του 3ου Λυκείου Αιγάλεω,
κάποτε παλιά (το 1998 ήτανε θαρρώ) κάναμε μάθημα βράδυ (τι εποχές, ε;) και τους είχα βάλει και ακούγαμε το "Δωμάτιο" κι απέξω το φεγγάρι γλίστραγε μέσα στην αίθουσα κι έπεφτε πάνω στα βιβλία με τα ποιήματα... Είναι από αυτά που δεν ξεχάσω ποτέ. Νομίζω ότι κι εκείνοι θα το θυμούνται... (ο Τάσος, οι δυο Στέλλες - τη μία τη βλέπω συχνά στον Hondo τελευταία, η Ειρήνη η ψηλή, ο Πάνος ο κιθαρίστας - που είχε φάει τη μπουγάτσα στο πρόσωπο και πήρε αποβολή γιατί δεν μαρτύρησε ποιος του την έριξε, ο Γιώργος που αγαπούσε τα συναρμολογούμενα, ο Δημήτρης, η Έφη, το ήσυχο ποτάμι και όλοι οι άλλοι --- Χριστέ μου, έρχονται τώρα τα πρόσωπά τους απόψε εδώ ένα ένα ολοζώντανα... Τι σου κάνει ένα τραγούδι, ε; Το παίξανε απόψε και καθώς το έπαιζαν θυμόμουνα ένα ένα αυτά τα παιδιά - τι να γίνονται άραγε;
Τους στέλνω την αγάπη μου όπου κι αν είναι)...

Σε σας τους τωρινούς μου μαθητές αφιερώνω
το "Μη γυρίσεις", το "μια βραδιά στο λούκι", το "Νύχτωσε νύχτα",
το "αι της αγάπης μαχαιριά" και φυσικά το
μεγάλο σουξέ "Ρίτα Ριτάκι" και το
all times classic "Γέλα πουλί μου γέλα" (που είναι και το αγαπημένο μου)
με το οποίο έκλεισαν τη συναυλία.
"Μου φαίνεται σαν να'ταν χτες μα πάνε τόσα χρόνια"....
(Όντως!)

Αχ, παιδιά.... τώρα που σας γράφω ... πετάω!!!!!

Για μας που μεγαλώσαμε με τα τραγούδια τους ήταν ένα υπέροχο γύρισμα πίσω στο χρόνο!

(Τα  "Ζεστά ποτά" να σκεφτείτε... ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασα!!!)

Χάρηκα που είδα ξανά τον Χάρη στα κέφια του, να πετάει τις ατάκες τη μία μετά την άλλη και να γελάει το κοινό, άκουσα πάλι τις βελούδινες φωνές τους να γεμίζουν το χώρο.

Αγαλλίαση!

Έχουν κάτι παιχνιδιάρικο, κάτι σοβαρό, άλλοτε επαναστάτες, άλλοτε λυρικοί, με μια περίεργη δική τους αθωότητα, μια γνησιότητα, μια νεανική δροσιά. 

Πραγματικά δεν υπήρχε ένα λεπτό στη συναυλία που να έκανε "κοιλιά" το πρόγραμμα. 

Τα τραγούδια το ένα καλύτερο από τ' αλλο. Όπως παλιά.

Φλας στο χρόνο.

Στιγμές πολύτιμες. Ακριβές.

Τις κρατώ μέσα μου...

Δεν ξέρω πώς "μετριέται" η αξία των ανθρώπων του πενταγράμμου,

μα εγώ έχω να πω ότι αυτό που μας κέρασαν σήμερα οι δυο τους

είναι ανεκτίμητο.

Ο Κορεάτης drummer ... τι πίνει και δεν μας δίνει;

Μουσική του ανέμου...

                 Ο Αίολος, στην ελληνική μυθολογία, ήταν ο διορισμένος από το Δία «ταμίας των ανέμων», αυτός που κρατούσε τους αέρηδες κλεισμένους στον ασκό του και τους άφηνε κατ’ εντολή του αρχηγού των Θεών.

 Κι αν ο Αίολος όριζε την αρχή και τη λήξη των ανέμων, ο Aeolus σχεδιάστηκε για να μεταμορφώνει τις σιωπηλές αλλαγές του αέρα σε εκπληκτικά ακουστικά μουσικά σύνολα, που καθένας θα ήθελε να ακούσει.


 Πιο, συγκεκριμένα πρόκειται για ένα τεράστιο μεταλλικό έγχορδο μουσικό όργανο, ένας είδος μουσικού «περιπτέρου» (Aeolus Pavillion), που σχεδιάστηκε για να συντονίζεται με τον άνεμο και να… τραγουδάει μαζί του!

 Οι δονήσεις που δημιουργούνται από τον άνεμο στις «χορδές» που βρίσκονται στο εσωτερικό, οι οποίες συνδέονται με τις εξωτερικές μεταλλικές σωλήνες, μεταφέρονται μέσω δερμάτων που καλύπτουν τις κορυφές, και ο ήχος ακούγεται από το θεατή που στέκεται από κάτω.

Ευαίσθητος και στο πιο μικρό άγγιγμα του ανέμου, ο Aeolus μετατρέπει και την παραμικρή «μετατόπιση» του ανέμου σε μουσικό έργο τέχνης, δίνοντας την ευκαιρία στον κόσμο να ερμηνεύσει τους ήχους γύρω του.

Το εν λόγω «αιολικό» μουσικό όργανο έχει φιλοξενηθεί κατά καιρούς σε διάφορες πόλεις, ενώ τοποθετήθηκε σε λίμνες, αστικούς χώρους πρασίνου, κορυφές βουνών αλλά και σε απόμερους επαρχιακούς δρόμους. 

  Πηγή: Nanti's blog

Michael Jackson They Don't Care About Us

Πυξ Λαξ - Βγες Στο Μπαλκόνι Να Δεις

                                          Αυτό το τραγουδάκι μου το έστειλε τώρα η Ελίνα από το Β2 και χάρηκα τόσο, που αμέσως το ανεβάζω για να το μοιραστώ μαζί σας. Πιο πολύ, δηλαδή, μοιράζομαι τη χαρά μου!!!
Να είστε όλοι και όλες καλά...
Αγαπημένα μου παιδιά...

Το ποδήλατο - Κώστας Μακεδόνας

                                                Ένα αγαπημένο τραγούδι, με ωραίο βίντεο κλιπ... που ταιριάζει με τους ποδηλάτες μας στον κεντρικό διάδρομο του σχολείου.
Το αφιερώνω με πολλή αγάπη στην αγαπημένη συνάδελφο Σταυρούλα, με την υπόσχεση να γράψουμε αυτούς τους ωραίους στίχους πάνω από τα ποδήλατα... μα μόλις τελειώσουμε με τον Αϊνστάιν...  ο οποίος έχει τον ατελείωτο... ο καημένος!!!!!

Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό!!!

           
Σκέφτομαι πολύ τα παιδιά που δίνουν εξετάσεις τώρα. Τις Πανελλαδικές εννοώ... Περνάνε ένα δύσκολο, σκοτεινό τούνελ.
Μα μετά θα ... βγουν στο φως!
Τους αφιερώνω, λοιπόν, μ' όλη μου την καρδιά το τραγουδάκι αυτό!!!!

Ο,ΤΙ ΔΕ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

Όταν κανείς δε σου χτυπά
κι ούτε κανείς σου απαντά
μη μου τρομάζεις.
Όταν σου πάνε όλα στραβά
στον έρωτα και στα χαρτιά
να το γιορτάζεις.

Γιατί ό,τι δε σε σκοτώνει
σε κάνει πιο δυνατό.
Ό,τι δε σε σκοτώνει
σε κάνει πιο ζωντανό.
Οοο πιο ζωντανό.
Οοο πιο δυνατό.

Όλα θα αλλάξουνε ξανά

και θα κερδίσεις τη ζαριά

με τη σειρά σου.

Μια ρόδα είναι και γυρνά

και ξαναπαίρνουνε φωτιά τα όνειρά σου!!!

Γιατί ό,τι δε σε σκοτώνει
σε κάνει πιο δυνατό.
Ό,τι δε σε σκοτώνει
σε κάνει πιο ζωντανό.
Οοο πιο ζωντανό.
Οοο πιο δυνατό.

Έξω εκεί στην ερημιά

έμαθες χίλια μυστικά

να τα φυλάξεις.

Έπεσες τόσο χαμηλά

για να πατήσεις πιο γερά

και να πετάξεις!!!

Γιατί ό,τι δε σε σκοτώνει
σε κάνει πιο δυνατό.
Ό,τι δε σε σκοτώνει
σε κάνει πιο ζωντανό.
Οοο πιο ζωντανό.
Οοο πιο δυνατό.
Μουσική, στίχοι, τραγούδι:  Νίκος Πορτοκάλογλου,
                                            αγαπημένος ροκάς!

Lord Of The Dance - Feet Of Flames!

                                        Από τους μεταλύτερους showman σίγουρα.
Η μουσική απίστευτη... για να μην πούμε τι κάνουν αυτοί οι χορευτές στην πίστα. Παίζουν μουσική με τα ποδάρια τους.
Αυτή η παράσταση έγραψε ιστορία...
(Αν βαρεθείτε στα τραγουδάκια... περάστε τα με πηδηματάκια στη μπάρα... γιατί αξίζει να δείτε τα διάφορα νούμερα που περιλαμβάνει και το τέλος).

Irish Music με τον Andre Rieu!

    

Μια πολύ γλυκειά και ζωηρή καλημέρα!!!!

Σας αφιερώνω τον αγαπημένο μου

 βιολιστή Andre Rieu 

που κλείνει τις συναυλίες του με διάφορες ethnic μουσικές
(έχει βάλει και τον Ζορμπά)...
Εδώ τον απολαμβάνουμε στην απόδοση ενός Ιρλανδικού χορού,
 που έχει τον τίτλο "Οι πλύστρες"... 

Μ' αρέσει πάρα πολύ αυτή η μουσική! 

Η εκδίκηση του βιολιού... και στο τέλος η επιτάχυνση... με τρελαίνει! 

Αυτά είναι... Έχουν πάθος με τη μουσική αυτοί οι άνθρωποι!

Άλλη φορά θα επανέλθω στα Ιρλανδικά με riverdance 

και φυσικά τον βασιλιά τους τον Michael Flatley... 

τον γνωστό και ως... "Lord of the dance"....

Υπέροχος πλανήτης Γη!!

                                        Άλλο ένα βιντεάκι με την εξαίρετη φωνή της Loreena McKennitt και τοπία ταξιδιάρικα για τη μέρα αυτή!

Χρόνια πολλά στην πονεμένη, βασανισμένη

αλλά πανέμορφη γη μας!!

Μάνα γη!

     
Σήμερα το google με τα λουλουδάκια του μου θύμισε την ημέρα της γης.
Σας αφιερώνω το αγαπημένο αυτό τραγουδάκι...

Μάνα γη, ουρανέ, πατέρα ουρανέ

τα παιδιά σας είμαστε!!!

Aγάπη για το τραγούδι!

                                             Τι σκέφτεστε; Εγώ δεν λέω. Εννοείται...
Το όνομα του νεαρού κρατάμε: Sung-bong Choi
Θα τον ξανακούσουμε σίγουρα. Ελπίζω για καλό.
Σας έχω πει ότι τη φοβάμαι τη δημοσιότητα. (Τη θυμάστε τη Suzan Boil;)
Πάντως αξίζει ο πρίγκηψ αυτός από την Κορέα!

Dance Like Nobody's Watching: Laundromat

                
 Κάτι λίγο ανάλαφρο (πω πω ... οι διακοπές επηρεάζουν έντονα τις επιλογές μας, έτσι;)
 Γλυκούλα δεν είναι ;
Μεγάλη φατσούλα!
Πολύ μου άρεσε η όλη φάση.
Ειδικά ο χώρος του πλυντηρίου για χορό... μου φαίνεται τέλειος!
Ουσιαστικά όλοι οι χώροι είναι για χορό... αν έχεις κέφια!

Ανθρωπακι - Χαρης & Πανος Κατσιμιχας

Pachelbel - Canon In D Major. Best version.

                                              Σας αφιερώνω έναν ωραίο κλασσικό κανόνα με φωτογραφίες άνοιξης.
Φιλιά
και... ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣΣΣΣΣΣΣ!!!!!

Imagine, Emmanuel Kelly!!!

                                                    Με συγκίνησε.
Οι σκέψεις μου περιττεύουν.
Το μοιράζομαι μαζί σας...
Καλό βράδυ, παίδες!