Ζώντας πέρα από τα Όρια

                                                Νομίζω ότι αξίζει να προσέξουμε το νόημα των λόγων αυτής της εμπνευσμένης κοπέλας.
Η δύναμη της θέλησης και η πίστη στα όνειρα που προτείνει
είναι εξαιρετικά υλικά για τη συνταγή ενός καλύτερου κόσμου!
Της βγάζω το καπέλο!
Αυτά είναι...

Αθλητής με ένα πόδι!

Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 έφηβος Καρλ Τζόσεφ ανακοίνωνε στην  μητέρα του και τα εννέα αδέλφια του ότι θέλει να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, αυτό που εισέπραξε ήταν χαμόγελα κατανόησης, όπως αυτά που σχηματίζονται στο δικό μας πρόσωπο όταν ένα μικρό παιδάκι μας λέει ότι θέλει να πετάξει.

Ο Καρλ, το τέταρτο από τα δέκα παιδιά μιας πάμπτωχης μονογονεϊκής οικογένειας από ένα μικρό καπνοχώρι της Φλόριντα, γεννήθηκε χωρίς αριστερό πόδι. Και μόνο το γεγονός ότι μέχρι τότε μπορούσε να μετακινείται με ένα πόδι ήταν αρκετό για την οικογένειά του. Κι όμως αυτός ήθελε κάτι παραπάνω…

Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας δεν επέτρεπε επισκέψεις στα νοσοκομεία, εγχειρήσεις και τεχνητά μέλη. Ενας από τους μεγαλύτερους αδελφούς του Καρλ του έφτιαξε ένα τεχνητό μέλος από ξύλο, αλλά γρήγορα ο νεαρός το παράτησε και μετακινούνταν με ένα πόδι.

Ούτε καν μπαστούνι δεν χρησιμοποιούσε. Στο σχολείο αποτελούσε ήδη αξιοπερίεργο φαινόμενο και ο προπονητής της ομάδας αμερικάνικου ποδοσφαίρου του γυμνασίου (ένα από τα πιο σκληρά σπορ παγκοσμίως) παραλίγο να πέσει από την καρέκλα του όταν ο Καρλ παρουσιάστηκε μπροστά του και του είπε ότι ήθελε να δοκιμαστεί για την ομάδα. Τον άφησε σχεδόν χαριστικά, ώσπου διαπίστωσε ότι ο νεαρός ήταν προικισμένος με μια τεράστια δύναμη και θέληση τόση, που η αναπηρία του δεν φαινόταν στο γήπεδο!

Ο Καρλ όχι μόνο έπαιξε στην ομάδα ποδοσφαίρου, αλλά εξελίχθηκε και σ’ έναν από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας. Ανέπτυσσε μεγάλη ταχύτητα με το μοναδικό του πόδι και ήταν ένας από τους καλύτερους μπλοκέρ της ομάδας. Παράλληλα έπαιζε και μπάσκετ κι έφτασε στο σημείο να καρφώνει (!), παρά το γεγονός ότι δεν είναι πολύ ψηλός (1μ.85). Δοκίμασε τις ικανότητές του και στο στίβο, στο άλμα εις ύψος ειδικότερα, όπου είχε ρεκόρ 1μ.77, μια τεράστια επίδοση για αθλητή με αναπηρία.

Οι φοβερές του ικανότητες τον έφεραν μέχρι και το κολλεγιακό πρωτάθλημααμερικάνικου ποδοσφαίρου, όπου φόρεσε τη φανέλα του κολλεγίου Bethune Cookman. Μέχρι σήμερα είναιο μοναδικός αθλητής μ’ ένα πόδι που έπαιξε σε αυτό το επίπεδο. Το παρατσούκλι του όταν έπαιζε ήταν «Sugarfoot», δηλαδή… Ζαχαροπόδαρος, λόγω της μεγάλης του ευελιξίας. Η συμμετοχή του τον έκανε γνωστό σε όλες τις ΗΠΑ, έδωσε δεκάδες συνεντεύξεις και σε όλες έλεγε μια χαρακτηριστική φράση: «Ο άνθρωπος πρέπει να πιστεύει στις δυνατότητές του και να έχει θέληση. Ο Ιησούς Χριστός κάνει τα υπόλοιπα»…

Το 2009 ο Καρλ Τζόσεφ μπήκε στο Hallof Fame, την ύψιστη διάκριση για αθλητή, των κολλεγίων της Φλόριντα. Πριν από λίγες ημέρες ανακηρύχθηκε… πρώτος των πρώτων, δηλαδή ο καλύτερος απ’ όλους τους αθλητές της πολιτείας. Μεγαλωμένος σε μια εποχή που ο αθλητισμός ατόμων με αναπηρία ήταν ακόμα ταμπού, ακόμα και στις ΗΠΑ, κατάφερε με τη δύναμη της θέλησής του να ξεπεράσει τα εμπόδια. Σήμερα είναι πετυχημένος προπονητής αμερικάνικου ποδοσφαίρου.

Πηγή: Καλά Νέα

ENA ΠΑΙΔΙ ... ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ... ΜΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ !

Άγγελος Πατσιάς "Φουρφουράς tv" και τα μυαλά στα κάγκελα!!!!

           Παιδιά, αξίζει να τον δείτε αυτόν τον δάσκαλο! Μπαίνω στην κάλπη για αυτόν! 

Χειροκροτάω τις προσπάθειες και το κέφι του!

Μα δείτε τον. Έχει πλάκα και είναι τόσο σοβαρά αυτά για τα οποία μιλάει.

Είναι η ελπίδα μέσα στην κρίση που ζούμε!

Πήγε σε ένα ορεινό απομονωμένο χωριό και ... του έδωσε άλλη πνοή!!!

Δεν λέω άλλα. Δείτε τον!

ΑΥΤΟΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ...

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΕΓΑΛΕ ΑΓΓΕΛΕ!

ΔΑΣΚΑΛΕ!!!

ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΕ ΧΙΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!

(... και με όλους τους συναδέλφους σου εκεί κάτω στην ΚΡΗΤΗ)...

Α... και από ό,τι βλέπω αγαπάει και τη μουσική!!!!!

Είδατε που τα λέμε και τα ξαναλέμε;

Γίνεται να μην αγαπάει τη μουσική άνθρωπος ονειροπόλος; ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ...

Μπείτε να δείτε και το blog του:  

fourfouras tv

Είδατε πώς αλλάζει ο κόσμος, παίδες;

Τι λέγαμε τόσον καιρό στο project;;

Έτσι αλλάζει.

Με τα κέφια μας!

Με την όρεξη και τη φαντασία που πάνε πακέτο.

Όρεξη να έχουμε και η φαντασία θα έρθει να τα περιχύσει όλα με χρυσόσκονη...

 Δείτε και διάφορα που γράψανε γι' αυτόν:

Η εκπαίδευση κρύβεται στα απλά πράγματα

Το θαύμα του 4θεσιου δημοτικού στον Φουρφουρά Ρεθύμνου

Συνέντευξη του Άγγελου Πατσιά 

Ένας φύλακας Άγγελος για τους μαθητές του Φουρφουρά 

Το σχολείο πρέπει να ανοίξει τις πόρτες του να μπάσει μέσα 

όλον τον ΟΜΟΡΦΟ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ...

Αυτά κάνει αυτός ο καλός κύριος εκεί κάτω...

Αυτά είναι...

Διαδικτυακή Δίκη του Σωκράτη 2.411 χρόνια μετά

Τεράστια είναι η ανταπόκριση του κοινού στην «Δίκη του Σωκράτη» που θα επαναληφθεί 2.500 χρόνια μετά, στις 25 Μαΐου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν και οι παρευρισκόμενοι στη δίκη θα παρακολουθήσουν διακεκριμένους δικαστές και νομικούς να διασταυρώνουν τα ξίφη τους όσον αφορά την αθωότητα ή την ενοχή του μεγάλου φιλοσόφου.

Για την τύχη του Σωκράτη θα αποφασίσει όμως το κοινό, που θα κρίνει τα επιχειρήματα κάθε πλευράς. Η νέα δίκη θα πραγματοποιηθεί στην ελληνική, αγγλική και γαλλική γλώσσα με ταυτόχρονη μετάφραση ενώ η παρακολούθησή της θα γίνεται και μέσω διαδίκτυου (live streaming).

Το 399 π.Χ., ο Σωκράτης αντιμετωπίζει στην Αθήνα τις κατηγορίες ότι δεν σέβεται τους θεούς της πόλης, ότι εισάγει καινά δαιμόνια και ότι διαφθείρει τους νέους της πόλης. Δικάζεται από το Δικαστήριο της Ηλιαίας που αποτελείται από 500 Αθηναίους πολίτες. Περίπου 2.500 χρόνια αργότερα -σήμερα- διακεκριμένοι ανώτατοι δικαστές και νομικοί από την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. συγκεντρώνονται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών για να επαναλάβουν την ιστορική δίκη του Σωκράτη. Oι δύο πλευρές (κατήγοροι και υπερασπιστές) θα επιχειρήσουν μία επαναπροσέγγιση στην συμβολή του Σωκράτη στο πεδίο της φιλοσοφίας αφενός και αφετέρου στη δημόσια ζωή της αρχαίας Αθήνας.

Βασισμένη σε ιστορικές και σύγχρονες πηγές και μελέτες αλλά συγχρόνως προσαρμοσμένη στο κλίμα των σημερινών δημοσίων συζητήσεων, η εκδήλωση θα διερευνήσει τα ευρεία πολιτικά και φιλοσοφικά ζητήματα που διέπουν τις κατηγορίες κατά του Σωκράτη και κυρίως θα δώσει το έναυσμα για αναστοχασμό σημαντικών σημερινών ζητημάτων.

Α. Πάνελ δικαστών:
(1) Λόρδος Richard Aikens, μέλος του Εφετείου της Αγγλίας και της Ουαλίας (Μεγάλη Βρετανία)
(2) Sophie-Caroline De Margerie, μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας (Γαλλία)
(3) Pierre Delvolvé, μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών (Γαλλία)
(4) Stephan Gass, αντιπρόεδρος του Εφετείου (Ελβετία) Δρ Giusep Nay, πρώην πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου (Ελβετία)
(5) Loretta Preska, πρόεδρος του Αμερικανικού Περιφερειακού Δικαστηρίου της Νότιας Περιφέρειας της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ)
(6) Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, ακαδημαϊκός, ομότιμη καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου, πρώην πρόεδρος της Βουλής (Ελλάδα)
(7) Βασίλειος Ρήγας, πρώην αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου (Ελλάδα)
(8) Σερ Stephen Sedley, μέλος του Εφετείου της Αγγλίας και της Ουαλίας (Μεγάλη Βρετανία)
(9) François Terré, μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών (Γαλλία)
(10) Harm Peter Westermann, καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν (Γερμανία)

Β. Υπέρ Αθηναίων:
(1) Ηλίας Αναγνωστόπουλος, δικηγόρος, αναπληρωτής καθηγητής Ποινικών και Εγκληματολογικών Σπουδών (Ελλάδα)
(2) Δρ Αντώνης Παπαδημητρίου, δικηγόρος, πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση (Ελλάδα)

Γ. Υπέρ Σωκράτους:
(1) Michael Beloff, δικηγόρος (Μεγάλη Βρετανία)
(2) Patrick Simon, δικηγόρος (Γαλλία)

http://tech.in.gr

http://www.tovima.gr/

Μια ωραία προσπάθεια για τα παιδιά στη Γουατεμάλα!

Στα πλαίσια της παρουσίασης προσώπων που έχουν κάτι να μας πουν, επιλέγω τον κύριο αυτόν που προσπαθεί να βοηθήσει τα παιδιά της Γουατεμάλα.
 Λέγεται Ηλίας Πούλιας και είναι επίτιμος Πρόξενος της Ελλάδας στη Γουατεμάλα.

Διαβάστε για τις προσπάθειές του.

«Βλέπεις σ' αυτά τα παιδιά τις δυνατότητες
και βλέπεις πως  
το μόνο που τους λείπει είναι τα μέσα
να τις αξιοποιήσουν.


Πρόκειται για παιδιά που ζουν σε εκπληκτικά δύσκολες καταστάσεις, όπου η έννοια της οικογένειας είναι πολύ διαφορετική απ' αυτήν που έχουμε οι περισσότεροι κατά νου» τονίζει ο κ. Πούλιας, ο οποίος ήταν κι ένας από τους ομιλητές του φετινού TEDxThessaloniki.
Μαζί με τον αδελφό του, μετέτρεψαν την αίθουσα συνεδριάσεων του γραφείου τους σε τάξη, «επιστράτευσαν» μία δασκάλα για να βοηθάει τα παιδιά στα μαθήματα, αλλά και να τους μεταλαμπαδεύει αρχές, αξίες και συμπεριφορές που ίσως δεν θα είχαν ποτέ τη δυνατότητα να βιώσουν στο άμεσο περιβάλλον τους.
«Θέλαμε να τους δείξουμε μία άλλη εικόνα της ζωής και παράλληλα τους μαθαίνουμε πράγματα που δεν θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν στο σχολείο, όπως το πώς να χρησιμοποιούν υπολογιστές και άλλα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας. Δουλεύουμε πάνω σε μία βάση ανάπτυξης πολλαπλών δεξιοτήτων» εξηγεί ο κ. Πούλιας, ο οποίος εκτελεί και χρέη επίτιμου προξένου της Ελλάδας στη Γουατεμάλα.
«Είναι τόσο εύκολο να κάνεις τη διαφορά στη ζωή ενός μικρού παιδιού. Το μόνο που χρειάζονται είναι ο χρόνος σου... Τα παιδιά αποζητούν την αξία που τους προσφέρεις. Οι ίδιοι απορρίπτουν από μόνοι τους ορισμένα φαινόμενα στο ίδιο τους το περιβάλλον και θέλουν να γνωρίσουν και το άλλο πρόσωπο της ζωής» προσθέτει.
Ο Ηλίας Πούλιας παροτρύνει τα παιδιά να ονειρεύονται και υπόσχεται πως αυτός θα είναι πλάι τους και θα τους στηρίζει. Σήμερα, ήδη 23 παιδιά απολαμβάνουν τη μέριμνα και τη φροντίδα του «Fοundacion Poulias», που μπορεί να φιλοξενήσει στους χώρους του ως 60 άτομα. Ωστόσο, καθώς όλο και περισσότερα παιδιά διεκδικούν το δικό τους «δικαίωμα στο χαμόγελο», μεγαλώνει και η ανάγκη στήριξης αυτής της προσπάθειας και από άλλους φορείς.
Ήδη, ο Ηλίας Πούλιας έχει αποταθεί στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για βοήθεια, έχοντας εισπράξει θετική αντιμετώπιση από τους ιθύνοντες, ενώ προωθείται και η αξιοποίηση του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προκειμένου να μεγαλώσει όσο το δυνατόν περισσότερο η κοινότητα αυτών που νοιάζονται και θέλουν να προσφέρουν στα παιδιά αυτά.
«Μόλις 10 € το μήνα είναι αρκετά για να εξασφαλίσει, για μία εβδομάδα, ένα γεύμα τη μέρα για ένα παιδί στη Γουατεμάλα» μας λέει ο κ. Πούλιας και μας αποχαιρετά με μία προτροπή: να εξερευνήσουμε τη Γουατεμάλα, μία χώρα «με φύση τρομερή, γλυκό κόσμο, όπου μπορεί κανείς να γνωρίσει την άλλη πλευρά της ζωής».
http://www.goodchannel.gr

Πηγή: Καλά Νέα

Aγάπη για το τραγούδι!

                                             Τι σκέφτεστε; Εγώ δεν λέω. Εννοείται...
Το όνομα του νεαρού κρατάμε: Sung-bong Choi
Θα τον ξανακούσουμε σίγουρα. Ελπίζω για καλό.
Σας έχω πει ότι τη φοβάμαι τη δημοσιότητα. (Τη θυμάστε τη Suzan Boil;)
Πάντως αξίζει ο πρίγκηψ αυτός από την Κορέα!

Σούπερ γιαγιά... κουβαλάει την εγγονή της κάθε μέρα για να πάει σχολείο!

Διάβασα αυτή την ανάρτηση που μου έκανε εντύπωση και τη μεταφέρω ως έχει από το ιστολόγιο του Χρήστου Μιχαηλίδη.

 

"Είναι μέρες τωρα που πασχίζω να "περάσω" στο δελτίο ειδήσεων του Αντέννα, στη Κύπρο, μια "ειδησούλα" ενός λεπτού και δώδεκα δευτερολέπτων, που με έχει συγκλονίσει, και που γέμισε την καρδιά μου ελπίδα. Δεν τα κατάφερα. Γιατί, στο άθλιο, όπως το έχουμε καταντήσει, επάγγελμά μου, (όπου και η δική μου ευθύνη είναι μεγάλη), οι αληθινές ειδήσεις εύκολα θυσιάζονται για να χωρέσουν οι ευτελείς και οι ... απαραίτητες!

Είπα, λοιπόν, να την "μεταφέρω" εδώ, την ιστορία που θα δείτε στο βιντεάκι που ακολουθεί (από ρεπορτάζ του αγγλικού ITN), και από την μετάφραση του σπικάζ που έκανα o ίδιος. Είναι η ιστορία μιας γιαγιάς που κάθε μέρα, χειμώνα-καλοκαίρι, βρέξει-χιονίσει, μεταφέρει στη πλάτη της, στο σχολείο, την ανάπηρη εγγονή της. Είναι μία απλή ιστορία, που δεν μου επιτρέπεται να την δραματοποιήσω, γιατί τότε θα γίνει ... τηλεοπτική. Είναι - μέρες άγιες- η ιστορία του ανθρώπου που τιμά την ύπαρξή του, και δοξάζει αυτό που ονομάζουμε "ζωή".

Να αναγκάζεσαι να περπατήσεις για να φτάσεις στο σχολείο σου, είναι μία πρόκληση που μπορεί να συναντήσεις σε πολλά μέρη του κόσμου. Για την 57χρονη Ζιάνγκ Σαν Γιουν Κόϊ και την εγγονή της Ταν, το καθημερινό πήγαιν-έλα προς και από το σχολείο είναι, στ' αλήθεια, μια επίπονη δοκιμασία.

Το κοριτσάκι έχει εγκεφαλική παράλυση, και δεν μπορεί να περπατήσει. Και έτσι, κάθε πρωί, τα τελευταία τρία χρόνια, η γιαγιά της την πηγαίνει στο σχολείο, κουβαλώντας την στη πλάτη, απόσταση 5 χιλιομέτρων, περιμένει εκεί μέχρι να τελειώσει τα μαθήματά της, και την ξαναβάζει στην πλάτη για τα άλλα 5 χιλιόμετρα της επιστροφής.

Ο δρόμος είναι δύσβατος και ορεινός. Τον χειμώνα, η Ζιάνγκ πέφτει συχνά, αλλά σηκώνεται γρήγορα και αγόγγυστα συνεχίζει. Δεν έχουν αργήσει ποτέ, ούτε ένα λεπτό,  να φτάσουν στο σχολείο, και ας χρειάζονται δύο ώρες γεμάτες στο "πήγαινε", και άλλες δυό στο "έλα".

Κατά τραγική ειρωνεία, το σχολείο λειτουργεί και ως οικοτροφείο για μαθητές και μαθήτριες που ζουν σε μακρυνές περιοχές, αλλά η Ταν, λόγω της αναπηρίας της, δεν μπορεί να μείνει εκεί ως εσώκλειστη. Χρειάζεται ειδική φροντίδα, που δεν μπορεί το σχολείο να της παράσχει. 

Υπολογίζεται ότι η γιαγιά έχει κουβαλήσει την εγγονή της, που τώρα είναι 7 ετών, περισσότερα από 10.000 χιλιόμετρα, και δηλώνει ότι θα συνεχίσει να το κάνει όσο θα αντέχει. Η ιστορία τους έχει λάβει δημοσιότητα, και οι τοπικές αρχές στην νοτιοδυτική επαρχία της Τσονγκ Κινγκ,  προσπαθούν να συγκεντρώσουν χρήματα ωστε να υποβληθεί η Ταν σε εγχείρηση, με την ελπίδα να βελτιωθεί η κατάστασή της". 

Πηγή: filoftero

Αυτή η γιαγιά δεν είναι μία σύγχρονη ηρωίδα; Όχι πείτε μου!!! 

Από αυτό το μικρό και μακρινό ιστολόγιο τής σφίγγω το χέρι,

της στέλνω το θαυμασμό και την συμπαράστασή μου

και την κλείνω σε κείνο το σημείο της καρδιάς

που φυλάμε τα πιο πολύτιμα...

Η κορυφαία αστροφυσικός του 2012 είναι Ελληνίδα!

Το ξέρατε;

Στην   διεθνούς φήμης αστροφυσικό, Χρύσα Κουβελιώτου
θα απονεμηθεί το βραβείο Daniel Heineman  του έτους 2012 για την αστροφυσική!

Το βραβείο  απονέμεται από τους ιθύνοντες του Αμερικανικού Ινστιτούτου  Φυσικής (AIP) και την American Astronomical Society (AAS). Η τιμητική αυτή διάκριση απονέμεται κάθε χρόνο σε ένα ή μια  ειδικό  σε αναγνώριση της εξαιρετικής εργασίας, που έχει επιτελέσει στον συγκεκριμένο τομέα.
«Το βραβείο της απονέμεται για  τα  εκτεταμένα   επιτεύγματα και στις ανακαλύψεις της στους τομείς των εκρήξεων ακτίνων τύπου  γάμμα και magnetars. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι οι ικανότητες της Δρ. Κουβελιώτου στη δημιουργία συνεργασιών, στην αποτελεσματικότητα και στις γνώσεις  που αφορούν στις παρατηρήσεις πολλαπλού μήκους κύματος», αναφέρεται στην ανακοίνωση των δύο έγκριτων φορέων.
Η τελετή απονομής  θα πραγματοποιηθεί στην 221η συνάντηση της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας,  που θα πραγματοποιηθεί τον Ιανουάριο του 2013, όπου η διακεκριμένη επιστήμονας θα είναι η κεντρική ομιλήτρια.
«Είμαι πολύ ευγνώμων και τιμή να αναγνωρίζονται οι προσπάθειες μου  από την επιστημονική κοινότητα με αυτό το πολύ σημαντικό βραβείο», δήλωσε η Δρ. Κουβελιώτου και πρόσθεσε: «Είμαι επίσης πολύ χαρούμενη  που βλέπω την αναγνώριση των συνεργασιών, τις οποίες θεωρώ ότι αποτελούν σήμερα ένα απαραίτητο εργαλείο στην επιστημονική έρευνα».

Η Δρ. Χρύσα Κουβελιώτου εργάζεται ως αστροφυσικός στο Marshall Space Flight στο NASA Center, που λειτουργεί στο Huntsville της Alabama. Διετέλεσε επικεφαλής σε πολλά ερευνητικά προγράμματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, ενώ είναι  ιδρυτικό μέλος πολλών επιστημονικών συνεργασιών που εξελίσσεται  σε παγκόσμιο επίπεδο.
Πριν να ενταχθεί το 2004 ασχολήθηκε ενεργά σε πολλά πανεπιστήμια σχετικά με τις δράσεις της Space Research Association (USRA) και δημιούργησε το Πρόγραμμα Αστρονομίας στο Huntsville!
Έχει,  επίσης,  διατελέσει αναπληρώτρια  διευθύντρια  του Ινστιτούτου Διαστημικής Φυσικής, Αστρονομίας και Εκπαίδευσης,  που αποτελεί μια κοινοπραξία έρευνας του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα στο Huntsville. Στην κοινοπραξία αυτή συμμετέχουν ως εταίροι η  NASA  και  η USRA.Καθόλη την διάρκεια της  σταδιοδρομίας  της,  η Δρ. Κουβελιώτου κατόρθωσε να συνεισφέρει πολλά σημαντικά  στοιχεία  στους τομείς της αστρονομίας και αστροφυσικής.
Χάρη  στην  έρευνά της έχει επεκταθεί η κατανόηση  της ανθρωπότητας για τα φευγαλέα, παροδικά φαινόμενα  που σημειώνονται στον Γαλαξία μας και σχετικά με  όλη την υψηλή ενέργεια που υφίσταται στο  Σύμπαν.
Εκτός από τον καθορισμό πολλών  μοναδικών  ιδιοτήτων σχετικά με τις εκπομπές  υψηλής  ενέργειας  στις εκρήξεις ακτίνων τύπου  γάμμα (GRB) (σ.σ, αποτελεί το φωτεινότερο συμβάν στο διάστημα κι ένα από ισχυρά γεγονότα  που σημειώνονται στο Σύμπαν) διετέλεσε  μέλος της ομάδας που εντόπισε το πρώτο GRB, καθώς και το  οπτικό αντίστοιχό του. Με αυτή την ανακάλυψη αποκαλύφθηκε η εξωγαλαξιακή φύση  αυτών των πηγών!
Η ίδια μαζί με την ομάδα της εντόπισε κι επιβεβαίωσε τα magnetars, τα οποία είναι  εξαιρετικά πυκνά  αστέρια νετρονίων ή στάχτες των αστεριών μετά από μια έκρηξη τύπου σουπερνόβα και  τα οποία διαθέτουν απίστευτα ισχυρά μαγνητικά πεδία!
Η Δρ. Χρύσα Κουβελιώτου, έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου στη  Γερμανία. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Sussex της Αγγλίας, ενώ είναι πτυχιούχος  Φυσικής του Εθνικού  και Καποδιστριακού  Πανεπιστημίου  Αθηνών.
Είναι μέλος πολλών συμβουλευτικών επιτροπών και συμβουλίων διαφόρων οργανισμών, όπως είναι η NASA, η  Ευρωπαϊκή   Υπηρεσία Διαστήματος (ESA), το κέντρο DARK Κοσμολογίας της Δανίας και η Αμερικανική Ένωση Παρατηρητών Μεταβλητών αστεριών.Παράλληλα, έχει λάβει πολλά βραβεία για τη δουλειά της, συμπεριλαμβανομένου του Βραβείου Rossi  το 2003 και  το   αντίστοιχο βραβείο της NASA κατά τη διάρκεια του 2005.
Είναι το μόνο μέλος της ομάδας των ΗΠΑ, που απέσπασε το 2004 και το Βραβείο Descartes, ενώ διατελεί συνεργάτης της American Physical Society (APS) και της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAAS).
Στο παρελθόν θήτευσε πρόεδρος του τμήματος του Ανώτατου Ενέργειας Αστροφυσικής της AAS και αντιπρόεδρος της Επιτροπής E (Έρευνα στην Αστροφυσική από το Διάστημα) της Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας, που εδρεύει στη Γαλλία.
Πρόσφατα εξελέγη ως σύνδεσμος των ΗΠΑ  στην  Αστροφυσική  Επιτροπή  19 της Διεθνούς Ένωσης Καθαρής και Εφαρμοσμένης Φυσικής, που εδρεύει στην Αγγλία.
Η Δρ. Κουβελιώτου μαζί με τους  καθηγητές Ralph Wijers του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ και Stan Woosley του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρουζ  συνέγραψαν ένα βιβλίο για τις εκρήξεις ακτίνων-γ, το οποίο θα «κυκλοφορήσει» το 2012 από το Cambridge University Press!
«Είναι  ευχάριστο  γεγονός να αναγνωρίζεται  ένα εξαιρετικό επιστήμονα, όπως είναι η   Δρ. Κουβελιώτου  για την πρωτοποριακή έρευνά της», δήλωσε το  εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ. και Διευθύνων Σύμβουλος του  AIP, Fred Dylla, «Αυτό το βραβείο σημαίνει ότι  η ίδια έχει βοηθήσει  στον «τονισμό»  των ανακαλύψεων που άλλαξαν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, καθώς  και τη θέση μας στο σύμπαν. Ο Δρ  Κουβελιώτου αξίζει σίγουρα αυτή την τιμή», συμπλήρωσε.
«Στην Αμερικανική Αστρονομική  Εταιρεία είμαστε όλοι που συνεργαζόμαστε με το AIP για την τελετή απονομής του βραβείου στην Δρ. Κουβελιώτου, η  οποία εκτός από την δραστηριοποίησή της στην ενεργό ερευνητική σταδιοδρομία υπήρξε ενεργός ηγέτης στην οργάνωση μας στον τομέα της  Διεύθυνσης  και στα επίπεδα του Συμβουλίου. Είμαι ενθουσιασμένος που έχει κερδίσει αυτό το βραβείο», τόνισε  ο σύμβουλος της AAS, Kevin Marvel.
Το βραβείο  Heineman από τον μηχανικό Dannie Ν. Heineman, ο οποίος διετέλεσε επιχειρήσεων και υποστήριξε με χορηγίες τις επιστήμες. Το βραβείο καθιερώθηκε το 1979 από το Ίδρυμα Heineman  που δραστηριοποιείται  στην έρευνα, την εκπαίδευση,  στους φιλανθρωπικούς  και επιστημονικούς σκοπούς.
Απονέμεται κάθε χρόνο και συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους  10.000 δολαρίων, καθώς  κι ένα πιστοποιητικό, που αναφέρεται στα επιστημονικά επιτεύγματα του τιμώμενου ή της  τιμώμενης.

Σχετικά με το  American Institute of Physics

Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Φυσικής (AIP) είναι μια οργάνωση με περισσότερους από 135.000 επιστήμονες, μηχανικούς και εκπαιδευτικούς.
Θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους στον κόσμο των επιστημονικών πληροφοριών της  φυσικής. Το  AIP χρησιμοποιεί καινοτόμες τεχνολογίες στις  εκδόσεις του  και προσφέρει εκδοτικές  υπηρεσίες  στα σωματεία-  μελών της.
Η πλατφόρμα των εκδόσεων του  AIP περιλαμβάνει  συνολικά 15 περιοδικά, με «ναυαρχίδα» το Physics Today.
Το AIP προσφέρει –επίσης-  πολύτιμες υπηρεσίες και τεχνογνωσία στον τομέα της εκπαίδευσης και των φοιτητών  διάφορων  προγραμμάτων, στην επιστήμη των επικοινωνιών,  στις  σχέσεις της κυβέρνησης,  στον κλάδο των  υπηρεσιών σταδιοδρομίας για τους επαγγελματίες της επιστήμης και της μηχανικής,  στη στατιστική έρευνα,  στη   βιομηχανική προσέγγιση, και στην ιστορία της φυσικής, καθώς και σε άλλους επιστημονικούς τομείς.

Σχετικά με την Αμερικανική Αστρονομική  Εταιρεία

Η American Astronomical Society (AAS)  ιδρύθηκε το 1899 κι είναι η κύρια οργάνωση των επαγγελματιών αστρονόμων στη Βόρεια Αμερική. Στα 7.000 μέλη της εταιρείας συγκαταλέγονται φυσικοί,  μαθηματικοί  γεωλόγοι, μηχανικοί και άλλοι ειδικοί των οποίων τα ερευνητικά ενδιαφέροντα βρίσκονται στο ευρύ φάσμα θεμάτων που περιλαμβάνουν πλέον την  σύγχρονη αστρονομία. Η αποστολή της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας είναι η  ενίσχυση της επιστήμης  και η επιστημονική κατανόηση του Σύμπαντος από την ανθρωπότητα.
                                                                          Typologos.com
                                                                           Πηγή: Καλά νέα

Μία μεγάλη κυρία του πιάνου: Martha Argerich!!

Μου αρέσει να ακούω το τρίτο πρόγραμμα.
Με ταξιδεύει και με χαλαρώνει.
Νομίζω, επίσης, ότι απελευθερώνει τις δημιουργικές μου δυνάμεις.
Κάτι συμβαίνει με την κλασσική μουσική
μέσα στο μυαλό μου και στη διάθεσή μου...
Μα τώρα θέλω να μιλήσω για μία εξαιρετική ερμηνεύτρια του πιάνου,
που ακούει στο όνομα "Martha Argerich",
στην οποία είχε σήμερα αφιέρωμα το τρίτο πρόγραμμα.

Τι να πω;
Νόμιζα καθώς την άκουγα ότι έπαιζε άγγελος.
Τι αισθαντικότητα, τι βάθος στο παίξιμό της, θα έλεγα "ποίηση".
Τι να πω;
Τόσους και τόσους ερμηνευτές έχουμε ακούσει,
μα ΑΥΤΗ πραγματικά ξεχωρίζει.
Δεν ξέρω αν συμφωνείτε.
Ακούστε την και κρίνετε μόνοι σας.

Δείτε κι αυτό το βιντεάκι (παλαιότερο, αλλά ωραίο)


Liszt, Hungerian Rhapsody No 6. 1966

(αν δεν έχετε χρόνο να το ακούσετε όλο... με πηδηματάκια στη μπάρα... ακούστε το τέλος και δείτε τα δάκτυλά της πώς κινούνται πάνω στα πλήκτρα)

 Η Martha Argerich είναι ένα από τα πρόσωπα που θαυμάζω
(για να συνεχίσω την κουβέντα που αρχίσαμε στην τάξη
με τα παιδιά του Β2).
Δεν ξέρω σχεδόν τίποτε για τη ζωή της.
Και δεν με πειράζει. Μου φτάνει το πώς παίζει.
Πραγματικά, παθαίνω κάτι όταν την ακούω να ερμηνεύει κομμάτια
του Μπετόβεν, του Λίστ, του Σοπέν... και τόσα άλλα.
Σήμερα που την ξανάκουσα, ξαναέπαθα...

Έλεγε στο ράδιο ο παρουσιαστής:
"Έχει καταπιαστεί με λίγα έργα σχετικά η Μάρθα, 
αλλά όταν καταπιάνεται με κάτι...
...δίνει ερμηνευτικό αποτέλεσμα ιδιαίτερης αξίας. 
Μεταφέρει την πνοή των έργων. 
Τα νιώθει η ίδια πρώτα και αυτό περνά στο παίξιμό της".

Έχει κάτι να δώσει στον κόσμο αυτή η εξαιρετική ερμηνεία.
Δεν νομίζω ότι είναι απλώς ταλέντο.
Είναι και η δουλειά που έχει ρίξει
και το πόσο το έχει ΑΓΑΠΗΣΕΙ.

Αξίζει να παθιάζεσαι με κάτι τόσο όμορφα, έτσι δεν είναι;
Ωραία η κυρία, δεν συμφωνείτε;

Ο τυφλός Χιώτης ψαράς!

Το ντοκιμαντέρ «Ο Τυφλός Ψαράς» 
του Στρατή Βογιατζή και της Θέκλας Μαλάμου, 
είναι το πρώτο ντοκιμαντέρ από τη σειρά των «Καθημερινών Ηρώων».    
 

Το είδα σήμερα στο ιστολόγιο της φίλης μου

της roadartist.

Σκέφτηκα, λοιπόν, να εγκαινιάσω μία νέα κατηγορία αναρτήσεων,

αυτήν που θα παρουσιάζει πρόσωπα που κάτι έχουν να πουν.

Πρόσωπα που έχουν τη δική τους προσωπική, σημαντική ιστορία δύναμης.
Μπορούμε να παρουσιάζουμε τόσο σύγχρονους ανθρώπους, όσο και παλαιότερους,
αρκεί να αξίζει κανείς να σκύψει πάνω στην ιστορία τους.

Ξεκινώ, λοιπόν, τώρα,
με αυτόν τον τυφλό ψαρά από το αγαπημένο μου νησί,

τη Χίο.

Διορίστηκα εκεί κι έζησα έναν υπέροχο χρόνο, με τους Χιώτες. Έχω την καλύτερη εικόνα γι΄ αυτούς! Δυναμικοί άνθρωποι, καρδιακοί, χαμογελαστοί... Κάθε μέρα μου έφερναν από τη γειτονιά καλούδια, λεμόνια, πορτοκάλια, πίτες, κυνήγια... Δεν ξέρω γιατί τους λένε "σφιχτοχέρηδες". Εγώ το αντίθετο είδα! Ανοίγανε όλοι τα σπίτια τους και μας καλούσαν. Μαθητές περνάγανε κάθε μέρα από το σπίτι μου, έτσι για να με χαιρετίσουν. Καλοσυνάτες φυσιογνωμίες, μια ζεστή αγκαλιά όλοι τους. Και δεν είναι μόνο αυτό! Είναι και φιλόσοφοι. Είναι άνθρωποι του πολιτισμού. Έχουν και γω δεν θυμάμαι πόσες θεατρικές ομάδες στο νησί. Η βιβλιοθήκη του Κοραή. Στο Ομήρειο πολιτιστικό κέντρο γίνονται εκδηλώσεις συνεχώς. Εκεί γνώρισα την κεραμική... Εκεί είδα συναδέλφους με οράματα. Εκεί μίλησα με ναυτικούς και τις γυναίκες τους. Θυμάμαι που κουβεντιάζαμε τις νύχτες στο μπαλκόνι μου κάτω απ' τ' άστρα... Ωραίοι άνθρωποι!

Γιατί τα λέω όλα αυτά;

Δεν μου κάνει καμία εντύπωση που αυτός ο γενναίος άνθρωπος,

ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΚΟΥΜΙΑΛΟΣ 
κατάγεται από κει.

Αντιγράφω από τη road την ιστορία του:

"O Γιάννης Κουκούμιαλος έχασε την όραση και το χέρι του, στην ηλικία των έντεκα χρόνων από εναπομείνασα νάρκη του πολέμου του 1940. Γεννημένος σ’ έναν ναυτικό τόπο, στην Λαγκάδα της Χίου, μυείται από μικρό παιδί στην τέχνη του ψαρέματος. Μετά από τον τραυματισμό και την ανάρρωσή του και έχοντας στο μυαλό του όποια γνώση του έχει τυπωθεί μέχρι αυτή την ηλικία γύρω απ’την ναυτοσύνη, συνεχίζει να βρίσκεται μέσα σε ψαροκάικα έχοντας όμως πλέον μια διαφορετική παράμετρο στη ζωή του, αυτή της επίκτητης αναπηρίας του.

Σε ηλικία είκοσι χρονών πηγαίνει σε σχολή τυφλών στην Αθήνα όπου και κάθεται για δύο χρόνια και ξαναεπιστρέφει στη Χίο γιατί δεν μπορεί να συνηθίσει τον αστικό τρόπο ζωής. Συμβιβασμένος πλέον με τις δυσκολίες που γεννώνται από την απώλεια της όρασής του και του χεριού του, συνεχίζει να ψαρεύει έχοντας πλάι του έναν δικό του άνθρωπο και συγγενή του, την Πλουμή, στην οποία και μεταδίδει όλες τις γνώσεις του ψαρέματος. Η στιγμή όμως που θα αρχίσει και μόνος του πλέον να ταξιδεύει και να ψαρεύει, δεν αργεί να έρθει. Με εικόνες πραγματικές, αυτές των παιδικών του χρόνων, με έναν κόσμο ταξινομημένο και οργανωμένο που κατασκευάζει στο μυαλό του, με τη διαίσθησή του και μια δύναμη θεική…όπως λέει και ο ίδιος, συνθέτει το χάρτη του και παρέα μ’ αυτόν ταξιδεύει τα τελευταία εβδομήντα χρόνια μες τη θάλασσα".

Εμένα μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση από το βίντεο, το σημείο που λέει:
"Δεν φοβάμαι... Δεν φοβάμαι τίποτε"...

Ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να λιμνάζει στη μιζέρια ενός διαμερίσματος, στην απομόνωση, στην αποχώρηση από τη ζωή... αν δεν ήταν μαχητής.
Αυτός, όμως, βγαίνει κι οργώνει με τη βάρκα του όλο το νησί.
Ψαρεύει. Επισκέπτεται τους φίλους του. Ζει σαν άνθρωπος.

Μάλιστα. Τυφλός και άτρομος.

Αυτά είναι...

Μαθήματα ζωής από τον κυρ-Γιάννη.

Ορχήστρα Νέων Simón Bolívar! Μαέστρος: Gustavo Dudamel!!!

Λατρεύω τη μουσική. Λατρεύω τις χορωδίες και τις ορχήστρες!

Πολύ θα ήθελα να ήμουν μέλος μιας οποιασδήποτε χορωδίας ή ορχήστρας... έστω και για λίγο...

Μα αν ζήταγα από το Θεό να διαλέξω τον μαέστρο μου...
θα ζήταγα μόνο αυτόν:

GUSTAVO DUDAMEL 

και τα μυαλά στα κάγκελα!

Λατρεύω το πάθος του. Την ευαισθησία του.

Τον τρόπο που μιλάει, που διευθύνει, που κοιτά τα μέλη της ορχήστρας του, που υποκλίνεται ...

... που διευθύνει ορχήστρα αποτελούμενη από μαθητές...

Διευθύνει τόσα άτομα (άλλοτε 150 ή 200) και δεν φεύγει ούτε νότα!

Τα μάτια τους λάμπουν. Τα χέρια τους πετάνε.

Το μικρό κίνημα του ραβδιού του τους βάζει φωτιά!!!

Έχει μεταδώσει το πάθος του στους μουσικούς του.

Του αξίζει ένα μεγάλο μπράβο!

Μα το μεγαλύτερο μπράβο αξίζει στον εμπνευστή, μεγάλο άνθρωπο,

τον "άγγελο ανάμεσά μας", όπως λέει κι ο Gustavo...

τον εκπληκτικό...

Χοσέ Αμπρέου
(JOSE ABREU)!

Αυτός πριν από 30 και κάτι χρόνια μάζεψε παιδάκια  

στις πιο φτωχές και υποβαθμισμένες περιοχές της Βενεζουέλας

και άρχισε να τους μαθαίνει μουσική...

Δεν είναι υπέροχο;

Το πρόγραμμα ονομάζεται El Sistema!

(Δεν μπορεί να γίνει και στην Ελλάδα μας κάτι τέτοιο άραγε;)

Aυτές είναι ΙΔΕΕΣ που αλλάζουν τον κόσμο, ε;

Αυτή η γενιά, που λέτε, ανταποκρίθηκε αφάνταστα!

Άναψε φωτιές ο κύριος Χοσέ...
και οι λάμψεις τους φτάνουν ως εμάς σήμερα...

Με το πέρασμα των χρόνων υπολογίζεται ότι 250.000 παιδιά  ήρθαν σε επαφή με τη μουσική.

Δημιουργήθηκαν σχολικές ορχήστρες...

οι οποίες είναι 200! Απ' αυτές οι 90 είναι συμφωνικές!

Κορυφαία είναι η Σιμόν Μπολιβάρ που την είδαμε να παίζει στην Αυστρία...

Πολλά παιδιά ξεκινούν να παρακολουθούν το τοπικό τους κέντρο El Sistema, που το ονομάζουν και "nucleo", ήδη από τα δύο ή τρία τους χρόνια και τα περισσότερα συνεχίζουν μέχρι και την εφηβεία τους. Παρακολουθούν το πρόγραμμα μέχρι και έξι μέρες την εβδομάδα, τρεις με τέσσερις ώρες ημερησίως, συν κατά μόνας μελέτη και εντατικά εργαστήρια.
Η συμμετοχή είναι ελεύθερη για κάθε παιδί. Πρωταρχικός στόχος του El Sistema είναι να δημιουργήσει ένα καθημερινό καταφύγιο ασφάλειας, χαράς και ευχαρίστησης, που να οικοδομεί σε κάθε παιδί την αυτοεκτίμησή του και την αίσθηση της αξίας του. Η πειθαρχία είναι χαλαρή αλλά και επιβεβλημένη. Αφιερώνεται σημαντικός χρόνος στην επικοινωνία με τους γονείς, ώστε να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους την ώρα της μελέτης στο σπίτι. Δίνεται έμφαση στη δημιουργία μίας κοινότητας, όπου ο ένας υποστηρίζει τον άλλο. Οι καθηγητές κι οι μαθητές είναι αφοσιωμένοι στην προσωπική και συλλογική επιτυχία "διά της δημιουργίας ενός χώρου, όπου τα παιδιά θα νιώθουν ασφάλεια και θετική πρόκληση. Οι απόφοιτοι του El Sistema φεύγουν μ' ένα αίσθημα ικανότητας, ανθεκτικότητας και προσαρμοστικότητας, έχοντας κερδίσει την αυτοπεποίθηση πως μπορούν να ανταποκρίνονται σε τεράστιες προκλήσεις στη ζωή τους. Αισθάνονται ότι έχουν αξία. Κι αυτό το βίωμα τους καθιστά ικανούς να νιώθουν ότι η αρίστευση είναι στα χέρια τους".

(από το site του El sistema) 

Kαρπός του El Sistema είναι κι αυτό το εκπληκτικό νεαρό μουσικό φαινόμενο

που λέγεται Gustavo Dudamel!

Υποκλίνομαι...

 Δείτε κι άλλα δύο ακόμη βιντεάκια, αν σας άρεσε ο μαέστρος:
Dudamel possessed by Beethoven
Mambo New Year's Eve Concert 2007 from Caracas

Είδατε τι κάνει η εμπνευσμένη παιδεία;
Θαύματα!

Μπάνκερ Ρόι: το ξυπόλητο κίνημα!

Πάλι στην Ινδία!

Θα νομίζει κανείς ότι κάποια σχέση έχω με τη χώρα αυτή,

μα σας βεβαιώνω πως όχι. 

Απλώς, συμβαίνουν διάφορα ωραία "πειράματα" εκεί,

ιδιαίτερα καινοτόμα και προκλητικά.

Αναρωτιέμαι γιατί στην Ινδία...

Ίσως κάνω λάθος, μα νομίζω ότι έχω μία απάντηση.

Ο Γκάντι είναι μία μορφή που σημάδεψε την ιστορία (και τον ξέρουμε όλοι)

και ίσως δεν είναι τυχαίο που εκεί υπάρχουν τολμηρά κι αστραφτερά μυαλά,

(θα μου πείτε αυτά υπάρχουν και αλλού - εντάξει, συμφωνώ)

που συνδυάζονται, όμως, με μία γνήσια διάθεση αλληλεγγύης...

Αυτό το κήρυγμά του για την "ειρηνική επανάσταση", τη "μη βία", την αλλαγή του προσώπου πρώτα και μετά της κοινωνίας  (be the change you want to see in the world)

είναι δυνατόν να μην έχει κληροδοτηθεί;

Έχει αφήσει πραγματικά τα ίχνη του ο μεγάλος αυτός Άνθρωπος

στη χώρα του.

Καθώς έψαχνα, λοιπόν, που λέτε, διάφορα για τη δημιουργικότητα

(μιας και έχουμε αφιερώσει εκεί την τωρινή ερευνητική μας εργασία)

τσουπ... πέφτω πάνω σε αυτό το βίντεο.

Και καθηλώνομαι. Παθαίνω. Λέω: "Δεν είναι δυνατόν!!!!"

Είναι αυτό που λέμε: "ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ"...

Επειδή, όπως καταλάβατε, έπαθα την πλάκα μου, το ανεβάζω αμέσως εδώ.

Θα ήθελα πολύ να το δείτε όλοι, μα ειδικά τα παιδιά της ομάδας Α14!

Λοιπόν, εξηγώ:

τον κυριούλη που θα δείτε να μιλάει τονε λένε Μπάνκερ Ρόι

και... κοιτάξτε τι έχει καταφέρει ο άνθρωπος!!!

Παίρνει αγρότες και κυρίως γυναίκες αγρότισσες (που δεν μιλούν καν την ίδια γλώσσα με τον ίδιο - διότι έχει εξαπλωθεί η δράση του και σε άλλες χώρες) και τους κάνει επιστήμονες!!!!

Έχει ιδρύσει στο Ρατζαστάν της Ινδίας, ένα ιδιαίτερο σχολείο 

 "το ξυπόλητο κολέγιο"  ένα κολλέγιο για τους φτωχούς. 

Δεν έχει δίδακτρα, δεν πληρώνονται οι καθηγητές. 

Όσοι συμμετέχουν στο ξυπόλητο κίνημα, το κάνουν επειδή το θέλουν!

Δεν δίνει πτυχία, ούτε κι οι καθηγητές έχουν τέτοια...
(Γεια σου μεγάλε!)

Οι άνθρωποι μαθαίνουν τη γνώση για τη γνώση, 

όχι για τους "τίτλους" και την κοινωνική καταξίωση...

Όσοι πάνε εκεί, λοιπόν, να σπουδάσουν, μαθαίνουν πρακτικά τη γνώση και πολλές φορές μόνο με τη γλώσσα του σώματος, με μιμητική γλώσσα. Την καταλαβαίνουν, όμως, μια χαρά και γίνονται μηχανικοί ηλιακής ενέργειας, για παράδειγμα! Το χωριό αυτό καλύπτει τις ενεργειακές του ανάγκες από φωτοβολταϊκά που έχουν φτιάξει μόνοι τους οι "φοιτητές" του ξυπόλητου κολεγίου. Οι γυναίκες, μάλιστα, που σπουδάζουν εκεί, μεταφέρουν την τέχνη αυτή στις πατρίδες τους.

Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση το ότι  

χρησιμοποιεί κυρίως γυναίκες 

για να μεταλαμπαδεύσουν αυτή τη γνώση... 

Λέει χαρακτηριστικά: "Θες να μάθουν όλοι κάτι; Πες το σε μια γυναίκα"...

Είναι εντυπωσιακή η δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος  

ιδίως σε τέτοιες ακραίες συνθήκες φτώχειας κι εξαθλίωσης. 

Εκεί είναι ίσως που ξεπηδάει καθάρια η ορμή της δημιουργικότητας

που όλοι έχουμε μέσα μας (φτωχοί και πλούσιοι, μορφωμένοι και αμόρφωτοι)

και δεν την έχουν αποκοιμίσει τα ύπουλα τραγούδια των σύγχρονων καταναλωτικών σειρήνων...

Κι αν νομίζετε ότι ο Μπάνκερ Ρόι ήταν ένας κατεστραμμένος, περιθωριακός τύπος,

που δεν ήταν καθόλου αποδεκτός στην ανώτερη κοινωνία της χώρας του και του την έδωσε να πάει να τα κάνει όλα αυτά, ώστε να νιώσει ότι κάτι αξίζει κι αυτός... κάνετε λάθος!

Πήρε την καλύτερη μόρφωση και θα μπορούσε να ασκεί οποιοδήποτε "καθωσπρέπει" και "αξιοσέβαστο" επάγγελμα, να έχει την εκτίμηση της κοινωνίας και τις ανέσεις ενός μεγαλοαστού.

Ο ίδιος όμως, διάλεξε το δρόμο που του είπε η καρδιά του,

όταν συνάντησε την απόλυτη φτώχεια και εγκατάλειψη στα χωριά της Ινδίας.

Και είπε μέσα του:

"Εδώ μπορώ να προσφέρω πραγματικά. Εδώ θα μείνω. Με τους φτωχούς".

Κι έκανε ό,τι έκανε.

Ελάχιστοι θα το έκαναν αυτό.

Έτσι δεν είναι;

Φέρνω στο νου μου τον Αλβέρτο Σβάιτσερ, 

τη Φλωρεντία Ναϊτινγκέιλ, 

τον Ραούλ Φολλερώ, 

τον Ερρίκο Ντυνάν 

και τόσους άλλους ξεχωριστούς ανθρώπους

που αφιέρωσαν τη δική τους ζωή στους άλλους. 

Όπως είπε κι ο Γκάντι:

Όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχει ζωή!

Αναρωτιέμαι ποια δύναμη γεννάει τόσο δυνατά αισθήματα 
για τον συνάνθρωπο

και πώς θα μπορούσαμε στα σχολειά μας

να την μεταδίδουμε, να την αναπνέουμε, να κολυμπάμε μέσα της.

Θα ήθελα, πραγματικά, να σφίξω το χέρι του Bunker Roi!

Του αφιερώνω αυτή την ανάρτηση

και ένα κομμάτι της καρδιάς μου.

Kiran Bir Sethi: "Be the change you want to see in the world"!

Aυτή η γυναίκα με εμπνέει αφάνταστα.

Αν μπορούσα να είχα ένα μαγικό ραβδάκι τούτη την ώρα...

θα επέλεγα να "μολυνθεί" όλος ο κόσμος 

με τη μεταδοτική νόσο "ΜΠΟΡΩ" 

που σπέρνει στην Ινδία.

Λέγεται Kiran Bir Sethi
και έχει κάνει εκπληκτική δουλειά στην χώρα της, 

μέσα από ένα "ανατρεπτικό" σχολείο (το Riverside),

το οποίο βάλθηκε να αλλάξει ό,τι προβληματικό βλέπουν τα παιδιά.

Ξεκίνησε αρχικά μέσα από το σχολείο της, 

επεκτάθηκε σε όλη την Ινδία και τώρα σε όλον τον κόσμο.

Ζητά από τα παιδιά 

(αυτό είναι το μαγικό στην υπόθεσή της - 

απευθύνεται σε παιδιά και όχι σε μεγάλους!) 

να βρουν τι τους ενοχλεί στη ζωή τους 
και να προσπαθήσουν να το αλλάξουν.

 Έτσι, ανταποκρινόμενα στην προτροπή της...

...τα παιδιά αναλαμβάνουν  

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ,

γεννάνε ιδέες 

και αλλάζουν τις πόλεις,

αλλάζουν τα μυαλά των μεγάλων,

αλλάζουν τη ζωή τους! 

Βρίσκουν ένα πρόβλημα 
 και προσπαθούν να δώσουν λύση,

όχι στα "χαρτιά" και σε ωραίες εκθέσεις, 

μα εκεί έξω, στους δρόμους, με όποιον τρόπο μπορούν!

Και τελικά τα παιδιά βρίσκουν φαίνεται πάντα δρόμους 

για να πετύχουν αυτό που θέλουν...

Με ενέπνευσε αφάνταστα το βιντεάκι που ακολουθεί....

Πατήστε στο ακόλουθο link, δείτε το 
και ... κολλήστε κι εσείς τη νόσο!

Η  KIRAN BIR SETHI διδάσκει τα παιδιά πώς να παίρνουν τον έλεγχο! 

Είναι εμπνευσμένη και δυναμική!

Κρατώ σημειώσεις από τις σκέψεις της:

"Εάν η γνώση είναι ενσωματωμένη στο πλαίσιο του πραγματικού κόσμου,
αν θολώσεις τα όρια μεταξύ σχολείου και ζωής,
τότε τα παιδιά ξεκινούν ένα ταξίδι  
επίγνωσης, 
όπου μπορούν να αναγνωρίσουν την αλλαγή,
ενεργοποίησης, 
ώστε να αλλάξουν τον εαυτό τους,
και τέλος χειραφέτησης,  
ώστε να ηγηθούν της αλλαγής".


"Αυτή η αίσθηση του "ΜΠΟΡΩ" βοήθησε πολύ τα παιδιά
έγιναν πιο ικανά και λιγότερο αδύναμα".

"Σήμερα ποιος θα αναλάβει να διασπείρει τη "μόλυνση" 

από 100.000 παιδιά 

στα 200.000.000 που είναι στην Ινδία; 

Αν όχι εμείς, τότε ποιος; 

Αν όχι τώρα, τότε πότε; 

Μα.. όπως ξαναείπα, "μεταδοτικό" είναι μία καλή λέξη"...

                                                                                                                  
                                                                                              Κίραν Μπιρ Σέθι 

Τώρα έχει βάλει στόχο της να εξαπλώσει τη νόσο εκτός Ινδίας.
Η αγαπημένη της φράση είναι αυτή 

του Γκάντι,
που την έβαλα και στον τίτλο αυτής της ανάρτησης:

"Be the change you want to see in the world"...

Δείτε το site της:

DESIGN FOR CHANGE - SCHOOL CHALLENGE

κι εδώ το link για την Ελλάδα

Υ.Γ. Τα παιδιά του Project Α14 μπορούν να πάρουν πολλές ιδέες από το παραπάνω site, να τις καταγράψουν, να τις κρίνουν, να τις αντιπαραβάλλουν, να συζητήσουν μεταξύ τους και τέλος να καταθέσουν τις δικές τους προτάσεις, τις δικές τους φρέσκιες ιδέες που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο...